ข้อมูลในส่วนนี้ถือเป็นกรรมสิทธิ์และลิขสิทธิ์ของ www.cocktailthai.com หากพบว่าผู้หนึ่ง ผู้ใดนำส่วนหนึ่งส่วนใด ไปตีพิมพ์ หรือเผยแพร่เพื่อการค้า หรือการอื่นๆ ไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้น ทางเราจะดำเนินการตามกฏหมายอย่างถึงที่สุด

การเผยแพร่ข้อมูลดังกล่าวของเว็ปฯ มีไว้เพื่อการศึกษา หาได้มีไว้เพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใด นำไปใช้เพื่อแอบอ้างเป็นสิทธิ์ของตน โดยไม่รู้จักคิดขึ้นเอง จึงเรียนมาเพื่อทราบ หากต้องการใช้ข้อมูลดังกล่าว ควรได้รับการอนุญาตจากทางเว็ปฯ ก่อน และควรอ้างอิงถึงแหล่งที่มาของเว็ปฯ นี้ด้วย เพื่อเป็นการช่วยเผยแพร่เว็ปฯ ให้เป็นที่รู้จึกกันมากยิ่งขึ้น

**************************

การเรียนรู้เกี่ยวกับการผสมค็อกเทล หัวใจหลักคือ การทำความรู้จักเกี่ยวกับเหล้าหรือสุรา เพื่อเป็นพื้นฐานในการผสมเครื่องดื่มค็อกเทล จะได้รู้ว่ารสชาติของค็อกเทลที่เราผสมออกมานั้นเป็นเช่นไร สีสันแบบไหน ใช้วิธีผสมแบบใดจึงจะเหมาะสม

น้ำเมา หรือน้ำอมฤต จากความเชื่อดังเดิม ว่า มันเป็นดังเครื่องดื่มที่เป็นดังยา น้ำทิพย์จากสรวงสวรรค์ที่พระเจ้าประทานมาให้ เนื่องด้วย ผู้ที่คิดค้นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เหล่านี้กลับกลายเป็นกลุ่มนักบวช ด้วยความเชื่อส่วนหนึ่งในการประกอบพิธีกรรมทางศาสนา มันช่วยต่อ หรือยืดอายุได้เมื่อได้สัมผัส ลิ้มรส เป็นดังยาอายุวัฒนะ ใช้บูชาเหล่าเทพเจ้า

     ความลี้ลับในการกลั่นเหล้าในยุคกลาง มีเพียงไม่กี่คนที่รู้กรรมวิธีการทำ

ณ. นครคอร์โดบา เมืองหลวงแห่งอาณาจักรอันดาลูเซีย ของชาวอาหรับ (ปัจจุบันคือทางตอนใต้ของประเทศสเปน) เป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนาและเผยแพร่เทคนิคในการผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ใช้วิธีการที่คล้ายกับการกลั่น เริ่มจากกระบวนการทำให้น้ำร้อนกลายเป็นไอ แล้วทำการควบแน่นจนเกิดเป็นหยดน้ำ เพื่อแยกส่วนผสมที่บริสุทธิ์ออกมา หลักการนี้เป็น การกลั่นเบื้องต้น ซึ่งต่อมาช่วงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์กาลจากบันทึกของชาวเมโสโปเตเมีย กล่าวว่าหลักการนี้มีไว้เพื่อ ทำน้ำหอม  หรือ อริสโตเติล ชาวกรีก เคยบันทึกไว้ เมื่อน้ำน้ำทะเลมาต้มกลั่น ไอน้ำที่ได้กลับไม่มีรสเค็ม  แต่ที่นครคอร์โดบานี้ ชาวอาหรับโบราณ นำมาใช้ในการกลั่นเหล้าไวน์ เกิดจาก จาบีร์ อิบ เฮยยาน เป็นบิดาแห่งวิชาเคมี ที่คิดค้นเครื่องกลั่นออกมาได้ดี สมบูรณ์แบบในขณะนั้น เพื่อให้นักเคมีในยุคต่อๆ มาใช้ในการกลั่นไวน์ และสารทดลองอื่นๆ  หลังจากนั้นความรู้เหล่านี้ก็ได้ถ่ายทอดจากภาษาอาหรับมาเป็นภาษาละติน

      เมโสโปเตเมีย

Alembic (อเล็มบิก) ภาชนะแก้วที่ใช้ในการกลั่นไวน์ของชาวอาหรับโบราณ เป็นคำที่มาจากภาษาอาหรับว่า Al-Ambiq (อัล-เอมบิก) และมาจากภาษากรีกว่า Ambix (อัมบิกซ์) เป็นแก้วที่มีรูปร่างพิเศษใช้ในการกลั่น จุดสังเกตของคำ คล้ายๆ คำว่า Alcohol (แอลกอฮอล์) โดยแผลงมาจากคำว่า Al-Koh'l (อัล-คอลห์) เป็นชื่อแร่พลวงบริสุทธิ์ เป็นผงสีดำ ใช้เป็นเครื่องสำอางค์สำหรับทาเปลือกตา แต่พวกนักเคมีจะใช้คำนี้สื่อความหมาย ถึง "ความบริสุทธิ์" เป็นเครื่องดื่มของเหลว ที่ผ่านขบวนการกลั่นที่ทำให้บริสุทธิ์  แต่ชาวอังกฤษจะเรียกไวน์ที่ผ่านการกลั่นนี้ว่า "ไวน์แอลกอฮอล์" (Wine Alcohol)

    Alembic (อเล็มบิก)  

เล่าสู้กันฟัง ค่ำคืนอันเหน็บหนาวของฤดูหนาวในปี ค.ศ. 1386 กษัตริย์ชาร์ลที่ 2 ปกครองอาณาจักรนาแวร์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศสเปน) เกิดล้มป่วยลง เป็นอัมพาต เหล่าหมอหลวงได้นำยาวิเศษมารักษาให้ ยาที่ว่านี้ มันก็คือ "ไวน์กลั่น" นั้นเอง ก็ช่วยบรรเทาอาการลงได้ หลังจากนั้นเปลี่ยนวิธีการรักษาใหม่ ภายใต้แสงเทียน พวกเขานำเอาผ้าชุบยานี้ (อควาวีไต) มาห่อตัวกษัตริย์ หวังว่าการสัมผัสกับของเหลววิเศษนี้จะช่วยบรรเทาอาการอัมพาตได้ แต่กลับเกิดความผิดพลาดอย่างรุนแรง เมื่อคนรับใช้ถือเทียนเข้าไปใกล้ผ้า เกิดการติดไฟลุกไหม้ขึ้น ทันใดนั้นร่างของกษัตริย์ก็โชติช่วงอยู่ในกองเพลิง ว่ากันว่า เป็นคำพิพากษาจากพระเจ้าที่ลงโทษกษัตริย์ชาร์ลผู้ต่ำช้า ที่สั่งปราบปรามเหตุประท้วงเมื่อช่วงต้นรัชสมัยอย่างโหดเหี้ยม และยังสั่งเพิ่มอัตราภาษีขึ้นสูงลิ่วก่อนที่จะล้มป่วยลง 

ช่วงศตวรรษที่ 12 มิเชล ซาร์เลอนัส นักเล่นแร่แปรธาตุชาวอิตาลี ศึกษาค้นคว้าจากตำราอาหรับเกี่ยวกับการกลั่น เค้าได้บันทึกบันทึกไว้ว่า "เมื่อนำไวน์ที่มีฤทธิ์แรง 4 ส่วนมาผสมกับเกลือ 3 ส่วน แล้วนำไปกลั่นในภาชนะปกติ จะได้ของเหลวที่ลุกไหม้ติดไฟ เมื่อนำไปใกล้ไฟ" จึงมักเรียกของเหลวนี้ว่า Aqua Ardens (อควาอาร์เดนส์) หมายถึง "น้ำที่ลุกไหม้ติดไฟ" ด้วยความร้อนแรงในรสของไวน์นี้ ทำให้ผู้ที่ได้ลิ้มรสกลืนไวน์นร่ลงไปในคอ เกิดอาการกระชุ่มกระชวย มีความสุข ช่วยบำบัดรักษาโรคได้อย่างแพร่หลาย ในตำราการแพทย์ในภาษาละติน บันทึกไว้ในชื่อ Aqua Vtae (อควาวีไต) หมายถึง "น้ำเพื่อชีวิต" แต่ชาวกอลจะเรียกอควาวีไตว่า "Uisge Beathe" (อุสเก เบตา) ที่เป็นที่มาของคำว่า "Whisky" (วิสกี้) และพื้นที่อื่นๆ ในยุโรปจะเรียก อควาวีไตนี้ว่า "Branntwein" (แบรนด์ไวน์) ตามภาษาเยอรมัน ส่วนในอังกฤษจะเรียกว่า "Brandywine" (บรั่นดีไวน์) หรือ "Brandy" (บรั้นดี) มีฉายาว่า "ไวน์แผดเผา"

ช่วงศตวรรษที่ 13 ศาสตราจารย์อาร์นัลด์ แห่งวิลลาโนวา ของโรงเรียนแพทย์เมืองมองเปลิเยร์ ฝรั่งเศส  ได้เขียนบันทึกไว้ว่า "น้ำเพื่อชีวิตที่แท้จริงนั้น จะค่อยๆ รินไหลออกมาทีละหยด หลังจากที่ได้กลั่นซ้ำแล้วซ้ำเหล่า ถึงสามหรือสี่ครั้ง จะได้แก่นไวน์อันวิเศษ ทีเราเรียกว่า อควาวีไต ช่างเป็นชื่อที่เหมาะสมกับน้ำแห่งความเป็นอมตะนี้เยี่ยงไร มันช่วยยืดอายุ ช่วยขจัดของเหลวที่เป็นโทษ กระตุ้นหัวใจ และรักษาความอ่อนเยาว์ไว้"

ศตวรรษที่ 15 อควาวีไต เปลี่ยนฐานะจาก ยา เครื่องดื่มทางการแพทย์มาเป็นเครื่องดื่มเพื่อการสังสรรค์ มีการพิมพ์เผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับการทำเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1478 และแพร่หลายไปทั่วในช่วงปี ค.ศ. 1500

สุรา คือ เครื่องดื่มที่มีปริมาณของแอลกอฮอล์ผสมอยู่ด้วย ใครจะคาดคิดถึงความเป็นมาของสุราได้ ว่าก่อนที่มันจะมาเป็นเครื่องดื่มเพื่อการสังสรรค์ มอมเมา เคยเป็นเครื่องดื่มที่จัดเป็นยาอมตะ ดื่มกินเพื่อให้อายุยืนยาว ช่วยรักษาสมดุลให้ร่างกาย มีความเชื่อว่าใสสะอาดบริสุทธิ์กว่าน้ำดื่มทั่วไป เรามาศึกษาความรู้เกี่ยวกับเครื่องดื่มที่ผสมผสมอยู่ ที่เรียกกันว่า สุรา โดยเจ้าสุรา หรือเหล้านี้จะแบ่งออกเป็น 2 ชนิดหลักๆ คือ

1.สุราที่ได้จากการหมักบ่ม (Fermentation) เป็นสุราที่ได้จากการหมักวัตถุดิบ เข้ากับเชื้อราหรือยีสต์ โดยไม่ได้กลั่น หรืออาจจะรวมถึงสุราแช่ที่ได้จากการผสมกับสุรากลั่นแล้วด้วย เช่น ไวน์ แชมเปญ เบียร์ สาโท อุ กระแช่ น้ำตาลเมา สาเก ไวน์คูลเลอร์ สปาร์คกลิ้งไวน์ มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ค่อนข้างต่ำ ประมาณ 5-17%

2.สุราที่ได้จากการต้มกลั่น (Distillation) เกิดจากการนำเอาสุราหมักมากลั่น เพื่อให้ได้ปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ที่สูงขึ้น อาจจะหมายถึงสุรากลั่นที่ผสมกับสุราแช่แล้วด้วย เช่น เหล้าหวาน (ลิเคียวร์) สุรากลั่น พวกเหล้าบรั่นดี เหล้าวิสกี้ เหล้ารัม เหล้ายิน เหล้าวอสก้า เหล้าเตกีล่า มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ค่อนข้างสูง ประมาณ 18% ขึ้นไป

เครื่องกลั่นสุรามีอยู่ 2 แบบ ด้วยกันคือ

        คลิกที่รูปขยายใหญ่ได้

                   Pot Still                                                      Column Still

รูปแบบการดื่มกินสุรา ได้แก่

1. สุราที่สามารถดื่มได้ทันที เรียกว่า "Ready to Drink (RTD)" เครื่องดื่มสำเร็จพร้อมดื่ม ไม่ต้องมานั่งผสมปรุงแต่งให้ยุ่งยาก เช่น สปายไวน์คูลเลอร์ บาร์คาดี้บริสเซอร์ วอสก้าครุยเซอร์ หรืออาจจะรวมถึงพวก ไวน์ บรั่นดี คอนยัค เบียร์ ด้วยก็ได้ เพราะสามารถดื่มได้เลยเช่นกัน

2. สุราที่ต้องมีการเตรียมการก่อนดื่ม (Prepared Beverage) เป็นสุราที่นำมาผสมปรุงแต่ง หรือผสมกอนดื่ม เช่น เหล้าวิสกี้ เหล้ารัม เหล้ายิน เหล้าเตกีล่า เหล้าลิเคียวร์ ผสมเป็นเครื่องดื่มค็อกเทล

3.  สุราที่นิยมดื่มก่อนอาหาร (Aperitif) เป็นสุราที่นิยมดื่มเพื่อดับกระหาย หรือเรียกน้ำย่อย ดื่มกินก่อนการรับประทานอาหาร เช่นเหล้าเวอร์มูธ เหล้าบิตเตอร์ เหล้าอนิซ

4. สุราที่นิยมดื่มหลังอาหาร (Digestif) เป็นสุราที่มักมีรสหวาน นิยมดื่มหลังอาหาร เพื่อช่วยในการย่อยอาหาร ที่เรียกกันว่า เหล้าหวาน เช่น เหล้าลิเคียวร์

5. สุราที่นิยมดื่มได้ทุกเมื่อทุกเวลา (Spirits) เป็นสุราที่นิยมดื่มได้ทุกโอกาส เพื่อการสังสรรค์ เป็นพวกสุรากลั่น ที่เรียกกันว่า เหล้าสปิริต เช่น เหล้าบรั่นดี เหล้าวิสกี้ เหล้ารัม เหล้ายิน เหล้าวอสก้า เหล้าเตกีล่า เหล้าเอล-เดอ-วิค

โดยปกติแล้ว สุราที่เราจะต้องเรียนรู้มีอยู่มากมายหลากหลายชนิด หลากหลายรสชาติ แต่ในที่นี้ขอแนะนำให้รู้จักกับสุรากลั่น ซึ่งได้แก่

•  Spirits

เหล้าสปิริตตัวหลักๆ ได้แก่ 

• Brandy
• Gin
• Rum
• Tequila
• Vodka
• Whisky

เหล้าเหล่านี้ จัดอยู่ในกลุ่มเหล้า Spirits (เหล้าสปิริต) ที่สามารถเลือกดื่มได้ทุกโอกาสทุกเมื่อ ตามต้องการ เกิดจากการนำวัตถุดิบไปหมัก แล้วกลั่นเป็นเหล้าออกมา เรียกว่า Distilled Beverages หรือ Spirits ที่มีแอลกอฮล์ผสมอยู่ในตัวได้จากการกลั่นออกมาจากพืชหรือผลไม้ โดยเฉพาะพวกเมล็ดข้าว ดีกรีแอลกอฮอล์จะเริ่มต้นที่ ดีกรี 35%

ซึ่งการกลั่นสุรามีการพัฒนามาเรื่อย เริ่มต้นตั้งแต่ หลักฐานที่ค้นพบ ในยุคสมัยบาบิโรเนีย แถบอาณาจักรเปอร์เซีย มีการต้มเครื่องดื่มกัน โดยใช้หม้อต้มที่เรียกว่า "Alembic" ทำเครื่องดื่มที่เรียกว่า "เบียร์" ในปัจจุบัน ภายหลังเบียร์เข้าไปเผยแพร่ในอียิปต์ เริ่มมีการต้มเบียร์กันมากขึ้น เพื่อฆ่าเชื้อ ปรับให้ดีกรีสูงขึ้นบ้าง เก็บได้นานขึ้น โดยหมักใส่ไว้ในไหดิน ใช้ผ้าคลุม เวลาจะดื่ม จะใช้หลอดที่มาจากต้นกก เจาะแล้วดูดกินจากไหได้เลย จนกระทั่งจักรวรรดิโรมันเข้าครอบครองอียิปต์ นำเบียร์กลับไปเผยแพร่ในแถบยุโรป (โรมัน) แต่ด้วยว่าในยุโรป ไม่นิยมปลูกข้าวกัน ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิตเบียร์ จึงมีกลุ่มนักบวช ทดลองทำเครื่องดื่มเลียนแบบเบียร์บ้าง โดยเปลี่ยนจากข้าวมาเป็น "องุ่น" ได้เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ตัวใหม่ที่เรียกว่า "ไวน์" นั่นเอง หลังจากนั้นเริ่มมีการเผยแพร่วิธีการทำเหล้าไวน์ไปทั่ว ไม่ว่าจะเป็นที่ฝรั่งเศส สเปน อังกฤษ โปรตุเกส ร่วมถึงเยอรมันด้วย จากจุดนี้เองที่เยอรมัน มีการคิดค้นเครื่องต้มกลั่นได้สำเร็จสมบูรณ์แบบ เป็นชาติแรกในแถบนี้ โดยพัฒนามาจากหม้อต้มเหล้าของอังกฤษ ซึ่งนักบวชชาวสก็อตแลนด์เป็นทดลองนำมาใช้กลั่นเหล้าดู จึงเกิดเป็นสุรากลั่นขึ้นมา จะว่าไปนัยๆ ก็คือ นำเบียร์หมักกลั่น ได้เป็น Whisky และนำไวน์หมักมากลั่น ได้เป็น Brandy ต่อมาภายหลังมีการทดลองเปลี่ยนวัตถุดิบที่ใช้ในการหมักทำเหล้าเป็น พืชหรือผลไม้อื่นๆ อีกมากมาย จึงได้ สุราหรือเหล้ากลั่น แตกรายเพิ่มมากขึ้น

หลายตัวอย่างที่เห็นในปัจจุบัน เช่น วอสก้า รัม จิน เตกีล่า แอปซินท์ (Absinthe) เดิมบางทีก็จัดอยู่ในเหล้าตระกูล Aperitif เป็นต้น โดยจะมีปริมาณแอลกอฮอล์อยู่สูง ตั้งแต่ 35-160 ดีกรี มีหลายประเทศที่ผลิตออกมาขาย รวมถึงประเทศไทยด้วย

Akvavit or Aquavit (เหล้าอะควอวิท) หมายถึงน้ำแห่งชีวิต (Water of life) เหล้าสปิริตที่กลั่นจากข้าวสาลี (Wheat) มันฝรั่งถึง 96%  หรือเมล็ดข้าวต้มบดละเอียด และเครื่องเทศต่างๆ มีสีขาวใส  ออกโทนเหลืองซีดๆ คล้ายสีฟางเส้น  มีกลิ่นหอมของเมล็ดยี่หร่า (Caraway Seed) , กานพลู (Coloves) , อบเชย , ผักชี (Coriander) , dill (เป็นพืชพวกยา) , Fennel , Cumin , ผิวเลมอน , ยี่เหร่า (Anise) ดีกรี ประมาณ 40–45% ถ้าเป็นของประเทศเดนมาร์ก มีดีกรี ประมาณ 40-42% แต่ถ้าเป็นของเยอรมัน มีดีกรี ประมาณ 38-40% นิยมดื่มกันมากในประเทศแถบสแกนดิเนเวีย เช่น สวีเดน , เดนมาร์ก , นอร์เวย์ , ฟินแลนด์ และไอซ์แลนด์ เวลาดื่มจะนำไปแช่เย็นไว้ก่อนในถังใส่น้ำแข็ง บ้างก็จัดไว้ในกลุ่ม Eau-de-vie

 

 

"Aquavit" เป็นเหล้าที่กลั่นมาจากสมุนไพร นิยมดื่มกันมากในแถบสแกนดิเนเวีย เขียนว่า "Aquavit" แต่ถ้าในประเทศสวีเดน และเดนมาร์ก  จะเขียนว่า "Akvavit"  ส่วนในประเทศนอร์เวย์ จะเขียนว่า "Akevitt" และยังมีอีกหลายคำที่เขียนแตกต่างกัน เช่น "Aquavite" หรือ "Akvavit" ซึ่งส่วนใหญ่มีรากศัพท์มาจากภาษาลาติน คือ "Aquavitae" ที่มีความหมาย ในภาษาอังกฤษว่า "Water of Life" เหล้าอะควอวิทนี้ มีรสชาติรุนแรงบาดคอ ชาวสแกนดิเนเวียบางก็เรียกว่า ชแน็ป (Schnapps) ซึ่งถ้าหากเจอคำว่า Schnaps หรือ Snaps ก็คือตัวเดียวกันครับ

ในปี ค.ศ. 1500 ที่ประเทศนอร์เวย์ นิยมดื่มเหล้านี้กันมาก จนเริ่มเป็นที่แพร่หลาย และเรียกเหล้าชนิดนี้ว่า "Akevitt" จนอาจจะกล่าวได้ว่าที่นอร์เวย์นี้เอง ที่เป็นแหล่งที่ทำให้เหล้าชนิดนี้โด่งดังเป็นที่รู้กันทั่วไป นิยมเรียกว่า "Linie Aquavit" เนื่องจากการขนส่งเหล้าในสมัยนั้น ต้องส่งที่ประเทศออสเตรเลีย และขากลับจะข้ามเส้นศูนย์สูตร (Equator) หรือที่เรียกว่า "Line" และการขนส่งระหว่างทางจะบรรจุไว้ในถังไม้โอ๊ค เพื่อทำให้มีรสชาติหอมหวล น่าจิบมากยิ่งขึ้น แต่ที่ประเทศในแถบสแกนดิเนเวีย นิยมดื่มกันแบบแช่เย็น โดยไม่ผสมอะไรเลย ในแก้วใบเล็กที่แช่เย็นไว้จนเย็นจัดด้วยเหมือนกัน แล้วยกดื่มรวดเดียวจนหมด คล้ายกับการดื่มกินเหล้าวอสก้าที่แช่เย็นจัด จนกลายเป็นประเพณีการดื่มที่สืบทอดต่อๆ กันมา  โดยเฉพาะในช่วงวันคริสต์มาส มักดื่มคู่กับเบียร์  จะช่วยให้กระเพาะอาหารขยายตัวดีในระหว่างทานอาหาร แต่ในบ้านเรานิยมดื่มเหล้าชนิดนี้ กันน้อยมาก 

Arrak (เหล้าอารัค) สามารถเขียนตัวสะกดได้หลายแบบ  เช่น Arrack , Araki , Raki และ Rakija เป็นเหล้าสปิริตที่กลั่นจากน้ำตาลอ้อย คล้ายกับเหล้ารัม ผสมกับข้าวต่างๆ รากไม้ เก็บหมักบ่มไว้ในถังไม้โอ๊ก ผลิตที่ Batavia ในประเทศอินโดนีเซีย ส่วนผสมอื่นๆ ก็มาจากประเทศต่างๆ ได้แก่ จีน มาเลเซีย อินเดีย ศรีลังกา ไทย และประเทศในแถบอเมริกาใต้  เหล้าชนิดนี้นิยมดื่มกันมากในแถบหมู่เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว, นิวกีนี และบางเขตที่ใกล้เคียง

Cognac ถือว่าเป็น King of Brandy ราชาแห่งบรั่นดี ส่วนใหญ่จะผลิตจากเมืองคอนยัค ในประเทศฝรั่งเศส เป็นเหล้าที่ผลิตจากองุ่นที่ปลูกในอาณาเขต Charente เท่านั้น และจะมีใบรับรอง “ I Accguit Jaune Dor “ ติดตราที่ขวด รสชาดหอมนุ่มคอ กรรมวิธีในการผลิตจะกลั่นออกมาเป็นสีขาว และหมักบ่มไว้ในถังไม้โอ๊ก และเก็บไว้ในห้องใต้ดินอย่างน้อย 5 – 10 ปี ผ่านการกลั่นถึง 2 ครั้ง เช่น Martell , Courvoisier , Hennessy , Remy Martin , Camus , Otard , Napoleon , Salignac , Bisquit

Armagnac ถือว่าเป็น Queen of Brandy ราชนีแห่งบรั่นดี เป็นเหล้าที่ผลิตจากองุ่นที่ปลูกในอาณาเขต Cascony เมือง Armagnac มีกรรมวิธีในการผลิตจะอย่างพิถีพิถัน มีการคัดเลือกองุ่นที่ใช้ผลิต และหมักบ่มในถังไม้โอ๊กที่ได้ชื่อว่า Hart of Oak และกลั่น 1 ครั้ง มีสีเหล้าค่อนข้างดำ กลิ่นหอมรสนุ่มไม่บาดคอ เช่นChateau Labate , La Fontane , Reinhart , Chabot , Cles De Ducs , Chateau De Malliac , Kressmann

นอกจากนี้ยังมีพวก Fruit Brandy (บรั่นดีรสผลไม้) เป็นเหล้าบรั่นดีที่ทำมาจากผลไม้อื่นๆ นอกจากองุ่น ซึ่งจะให้ได้กลิ่น รส ที่แตกต่างกันออกไป แบ่งเป็น 2 ชนิด ได้แก่
- White Fruit Brandy (เหล้าบรั่นดีผลไม้สีขาว) ผลิตโดยกลั่นมาจากผลไม้ โดยไม่ต้องหมักบ่มในถังไม้โอ๊ก จะได้กลิ่นหอม และรสของผลไม้ตามนั้น นิยมแช่ให้เย็นก่อนดื่ม โดยไม่ผสม หรือนำไปผสมเป็นเครื่องดื่มค็อกเทลก็ได้
- Colour Fruit Brandy (เหล้าบรั่นดีผลไม้ที่มีสี) ผลิตโดยกลั่นมาจากผลไม้ แล้วนำไปเก็บหมักบ่มต่อในถังไม้โอ๊ก ผลไม้ที่นำมากลั่นหมักบ่ม เช่น จากแอปเปิ้ล เรียกว่า Apple Brandy,Calvados หรือ Apple Jack , จากลูกเชอรี่ เรียกว่า Kirschwasser,Kirsch , จากลูกพลัม เรียกว่า Slivovits,Prunelle,Quetsch , จากลูก แพร์ เรียกว่า Poire William , จากลูกราสเบอร์รี่ เรียกว่า Flamboise นอกจากนี้ยังสามารถทำจากผลไม้อื่นๆ ได้อีกมากมาย บางทีเรียกเหล้าบรั่นดีผลไม้ประเภทนี้ว่า “Eau-de-Vie” ซึ่งอาจจะจัดไว้ในกลุ่มเหล้าหวานก็ได้ด้วย เนื่องด้วยมักจะมีรสหวานปนอยู่ด้วยนิดๆ
       

ปล. ตามข้อมูลมีการแบ่งเกรดเหล้าบรั่นดีไว้ 4 เกรด ได้แก่

* * * (สามดาว) : แบบธรรมดา อายุน้อย ราคาถูกที่สุด หมักบ่มประมาณ 5 ปี นิยมดื่มแบบผสมมากกว่าดื่มเพรียวๆ  

V.O. = Very Old หรือ V.O.P. = Very Old Pale คำว่า V.O.P. : ย่อมาจาก V = Very , O = Old และ P = Pale หรือ V.S.O.P. = Very Superior Old Pale คำว่า V.S.O.P. : ย่อมาจาก V = Very , Vintage, S = Superior , Soft หรือ Special , O = Old และ P = Period , Pale หรือ V.S. = Very Superior หมักบ่มในถังไม้โอ๊กนาน 5 ปีขึ้นไป กรรมวิธีการผลิตจะผสมผสานละเอียดอ่อนมากกว่าแบบระดับสามดาว

X.O. หรือ Extra Old หรือ V.V.S.O.P. = Very very Superior Old Pale : หมักบ่มในถังไม้โอ๊กนานเกือบ 10 ปี เป็นเหล้าบรั่นดีเก่าเก็บ สีเข้มข้น สีเหลืองเข้ม กลิ่นจูงใจ การดื่มต้องให้ความพิถีพิถันมากขึ้น

E = EXTRA of  Especial :  หมักบ่มในถังไม้โอ๊กนานกว่า 10 ปีขึ้นไป เป็นเหล้าบรั่นดีชนิดพิเศษ สีเข้มเหลืองอำพัน เก็บไว้ได้นานกว่าปกติ จัดเป็นบรั่นดีชั้นสูง คุณภาพยอดเยี่ยม กลิ่นหอมอบอวลมากกว่า และราคาก็แพงตามไปด้วย  การดื่มก็ต้องดื่มอย่างพิถีพิถันเป็นพิเศษ

Cachaca (เหล้าคาซาช่า) เป็นเหล้าสปิริตของประเทศบราซิล กลั่นจากน้ำตาลอ้อย รสนุ่ม กลิ่นหอม น้ำสีใส ดีกรี ประมาณ 41% คล้ายกับเหล้ารัม

      

Calvados (เหล้าคาวาโดซ์) กลั่นจากเหล้าบรั่นดีหมักผสมกับผลแอปเปิ้ล เก็บหมักบ่มในถังไม้โอ๊ก ผลิตที่เมืองคาลวาโดส ในแคว้นนอร์มังดี ของประเทศฝรั่งเศส เรียกว่า Eau-de-vie ที่ประเทศสเปน เรียกว่า Eau-de-vie de pomme , Apple Brandy หรือ Aquardiente di sidre  และที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เรียกว่า Applejack คาลวาโดสเป็นเหล้าที่ยิ่งเก็บไว้นานรสชาติจะยิ่งกลมกล่อม กลิ่นหอมมากขึ้น นิยมดื่มหลังอาหาร ฉลากบนขวดมีการระบุสัญลักษณ์จำนวนปีที่เก็บหมักบ่มเหมือนเหล้าคอนยัค และอมายัค

 

     

 

Eau-De-Vie (เหล้าเออ-เดอ-วี) เหล้าสปิริตจากประเทศฝรั่งเศส กลั่นจากเหล้าบรั่นดีผสมผลไม้ต่างๆ เช่น เชอรี่ , พลัม , แอปริคอต และพีช รสออกหวานธรรมชาติเล็กน้อย ดีกรี ประมาณ 40%  เป็นเหล้ามีความหมายตามชื่ออีกอย่างว่า "Water of Life"  มีความหมายในภาษาลาตินว่า "Aquavitae" ในยุคแรกของการผลิตนั้น เหล้าชนิด มีรสชาดที่ไม่ค่อยนุ่มนวล เท่าไร รสชาติยังบาดคออยู่มาก กลิ่นและรสของแอลกอฮอล์แรงแหลม โดดออกมาคนจึงนิยมเรียกอีกชื่อว่า "Burning Water" ในประเทศฝรั่งเศสเองก็มีการผลิตเหล้าชนิดนี้กันอย่างแพร่หลาย และมีชื่อเสียงมาก มักจะมาจากแคว้นอัลซาส เป็นเหล้าที่มีลักษณะสีขาวใส ไม่มีสีใดๆ เจือปนอยู่เลย

Genever (เจนนีเวอร์) เป็นเหล้าสปิริตประจำชาติของฮอล์แลนด์ (โปรแลนด์)  ชื่อเหล้าเป็นรากศัพท์มาจากภาษาฝรั่งเศส Genievre (Juniper) การหมักบ่มจะเก็บไว้นานหลายปีในถังไม้โอ๊ก จนน้ำเป็นสีเหลืองทอง ดีกรี ประมาณ 38-43% เหมือนกับเหล้ายินเพียงแต่ผลิตในฮอล์แลนด์ และเป็นที่ยินดื่มน้อยกว่าเหล้ายินจากอังกฤษ

    

Gin (เหล้ายิน หรือเหล้าจิน) เป็นเหล้าที่ทำมาจากข้าวบาร์เลย์ผสมกับผลจูนิเปอร์ และสมุนไพรต่างๆ ประเทศต้นตำรับที่คิดค้นผลิตขึ้นมา คือ ชาวดัทช์ ประเทศโปรแลนด์ แต่ปัจจุบัน จะนิยมดื่มเหล้ายินที่มาจาก ลอนดอน ประเทศอังกฤษกันมากกว่า เนื่องจากรสชาติหอมหวล ชวนดื่มมากกว่า ดีกรี ประมาณ 35-47% เป็นเหล้าที่ดื่มกินแล้วดีต่อสุขภาพ ช่วยป้องกัน และรักษาโรคนิ่วได้ดี สำหรับเหล้ายินที่มีคุณภาพดี ราคาก็จะสูงตามไปด้วย เวลาเลือกซื้อจึงควรดูคุณภาพ และราคาด้วย เหล้าจินเป็นเหล้าที่มีสีขาวใส กลิ่นหอมรากไม้และสมุนไพร ไม่มีรสหวาน ข่มนิดหน่อย มีหลายเกรดหลายระดับ ถ้าราคาแพงหน่อยรสชาดจะดี มีกลิ่นหอมสมุนไพร และกรรมวิธีการผลิตจะพิถีพิถันกว่า ดื่มแล้วจะดีต่อสุขภาพมากกว่า

เหล้าจิน แต่เดิมเป็นเหล้าพื้นฐานของประเทศฮอล์แลนด์ มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 35–47% กลั่นมาจากข้าวบาร์เลย์ ผสมกับผลจูนิเปอร์ (Juniper Berry or Baie De Genievre ที่เป็นไม้พุ่มที่มีกลิ่นหอม และมีอยู่มากในทวีปยุโรป) , เครื่องเทศ และสมุนไพรต่างๆ โดยที่น้ำมันที่กลั่นได้จากผล Juniper Berry ได้จากการคิดค้นของเภสัชกรชาวดัชช์ ( ฮอลันดา ) ประเทศฮอลแลนด์ ชื่อ Dr. Sylvius เมื่อปี ค.ศ. 1660 และใช้ชื่อเครื่องดื่มชนิดนี้ว่า “ Genivre “ ( เป็นภาษาฝรั่งเศส แปลว่า ผลจูนิเปอร์ ) แต่ต่อมาประเทศอังกฤษขโมยสูตรไปผลิตเอง ช่วงแรกเรียกชื่อว่า Durch Courage และต่อมาเรียกว่า “ Giniva “ ต่อภายหลังมาเรียกเหลือแค่ว่า “ Gin “ และเผยแพร่ในยุโรปตะวันตก ช่วงศตวรรษที่ 16 มีหลายประเทศที่ผลิต คือ ประเทศอังกฤษ , แคนนาดา , ฮอลแลนด์ แต่นิยมดื่มกันมากในประเทศอังกฤษ

      

คุณสมบัติของเหล้าจิน เรียกว่าเป็นเหล้ายา โดยกลั่นมาจากการหมักกากน้ำตาลของเกรน,เมล็ดธัญญพืช (พวกเมล็ดข้าวโพด,เมล็ดข้าวบาร์เล่ย์,เมล็ดข้าวไรย์ และเมล็ดข้าวอื่นๆ) หมักผสมกับผลจูนีเปอร์ และเครื่องเทศสมุนไพรต่างๆ จากนั้นนำไปกลั่นซ้ำ ซึ่งเครื่องเทศสมุนไพร่ต่าง ๆ ที่ใช้ผลิต ได้แก่
เปลือกสัม (Orang Peel) ให้กลิ่นหอม และรสซ่าๆ
เม็ดผักชี (Anise) ทำให้กลิ่นหอมยั่วยวนชวนใจ
เม็ดยี่หร่า (Caraway) เป็นยากระตุ้นพลัง ช่วยขับเลือดขับลม
หวายเทศ (Caramus) เป็นยาอายุวัฒนะ
ออร์ริส (Orris) ต้นลานที่มีรากหอม และเป็นยาแก้โรคสารพัดชนิด
โกฎน้ำเต้า (Rhubarv) เป็นยารักษาสารพัดโรค
ถั่วอัลมอนด์ (Almond) เมล็ดถั่วกลิ่นหอม
คาลัมบา (Calamba) รากไม้ขมชนิดหนึ่ง ที่ใช้เป็นยารักษาโรค
ผลจูนีเปอร์ (Juniper) ลูกต้นสนสีน้ำเงิน รสเผ็ดและหอมหวาน เป็นส่วนผสมหลัก ที่ทำให้เหล้าจินมีกลิ่นหอมกว่าเหล้าตัวอื่น 

เหล้ายิน   ที่ผลิตจากประเทศอังกฤษ และเป็นที่นิยมดื่มกิน ได้แก่  กอร์ดอน ยิน (Gordon's Gin) , บีฟีทเทอร์ ยิน (Beefeater Gin) , ซีแกรม ยิน (Seagram's Gin) , บูท ยิน (Booth's Gin) , แทนควิเรย์ ยิน (Tanquerey Gin) , เบอร์เนท ยิน (Burnett's Gin) , วอล์กเกอร์ ยิน (Walker Gin) , โบว์ส ยิน (Bols Gin) , กิลเบย์ ยิน (Gilbay Gin) , โบสฟอร์ด ยิน (Bosford Gin) , คาลเวิร์ด ยิน (Calvert Gin) , โบรกเกอร์ ยิน (Bokker Gin) , บอม์เบย์ (Bombay Gin)

สำหรับในประเทศไทย เหล้ายินที่ผลิตได้ คือ ยี่ห้ออังเคิล ทอม จี (Uncle Tom-G) คุณสมบัติพอใช้ได้ ราคาถูก แต่กลิ่นอาจจะไม่หอมเหมือนของประเทศอังกฤษ เราอาจจะใช้ของประเทศฟิลิปินได้เหมือนกัน ยี่ห้อ Ginerbra แต่ยังไงก็ช่วยอุดหนุนของคนไทยด้วยนะครับ

Grappa (เหล้าเกร็ปป้า) เหล้าสปิริตที่กลั่นจากกากองุ่นที่เหลือจากการทำไวน์ เช่น เปลือก , ลำต้น , เมล็ด และกากองุ่น ผสมกับสมุนไพร (Rue) จัดเป็นบรั่นดี น้ำสีขาว ดีกรี ประมาณ 40%  ของประเทศอิตาลี เรียกว่า White Brandy (บรั่นดีสีขาว) บ้างก็จัดไว้ในกลุ่ม Eau-de-vie

                

สำหรับในประเทศไทย เหล้ารัมที่ผลิตได้ คือ ยี่ห้ออังเคิล ทอม อาร์ (Uncle Tom-R) คุณสมบัติใช้ได้ ราคาถูก รสชาติดีใช้ได้ เป็นเหล้ารัมสีขาวใส เรียกว่า ไวท์รัม (White Rum) ส่วนพวก เหล้าแม่โขง แสงโสม หงษ์ทอง มังกรทอง จัดเป็นโกล์ดรัม (Gold Rum) 

           

การกำกับดูแลควบคุมคุณภาพของเหล้าเตกีล่า

การผลิตเหล้าเตกีล่าจะอยู่ภายใต้การดูแลของผู้เชี่ยวชาญด้านนี้โดยเฉพาะ เพื่อให้ได้เหล้าเตกีล่าที่มีสีขาวใส รสชาดนุ่มบาดคอ กลิ่นหอมหวลติดจมูกยาวนาน ถือเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นของเหล้าเตกีล่า โดยหน่วยงานที่กำกับดูแลคือ NORMAS อยู่ในความควบคุมของรัฐบาลเม็กซิโก และในปี ค.ศ. 1978 มีการออกกฎหมายกำหนดให้การผลิตเหล้าเตกีล่า จะต้องขออนุญาตจากรัฐบาลเม็กซิโกก่อน เหล้าที่ผ่านการตรวจสอบได้มาตรฐานตามที่กำหนด ที่ฉลากบนขวดจะสามารถพิมพ์คำว่า NOM **** ได้ (NOM ตามด้วยตัวเลขจดทะเบียน 4 หลัก และอักษรอื่นๆ) ส่วนคำว่า NOM ย่อมาจาก Norma Official Mexican ถือเป็นเครื่องหมายรับรองคุณภาพของเหล้าเตกีล่าด้วย โดยกำหนดไว้ว่า

• เหล้าที่ผลิตจากต้นอะกาเว่จะสามารถตีตราเป็นเหล้าเตกีล่าได้ จะต้องมีปริมาณความเข้มข้นของ Agave อย่างน้อย 51% และจะบรรจุขวดที่ใดก็ได้ นอกจากรัฐ Jalisco ในประเทศเม็กซิโก จะเรียกว่า Mixto

• เหล้าที่ผลิตจากต้นอะกาเว่ ที่มีปริมาณความเข้มข้นของ Agave ถึง 100% จะตีตราเป็นเหล้าเตกีล่าได้ ถือว่าเป็นสุดยอกเหล้าเตกีล่า และจะต้องบรรจุขวดในประเทศเม็กซิโกเท่านั้น จะเรียกว่า Anejo (อะนีโฮ)

• เหล้าเตกีล่า จะต้องมีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์อย่างน้อย 38%

• เหล้าที่ผลิตจากต้นอะกาเว่ จะใช้ชื่อว่าเหล้าเตกีล่าได้นั้น จะต้องปลูกในประเทศเม็กซิโกเท่านั้น ในรัฐ Jalisco , Guanajuato , Michoacan , Mayarit และ Tamaulipas

• ในกระบวนการกลั่น จะต้องกลั่นอย่างน้อย 2 ครั้ง

• ฉลากบนขวดที่ตีตราว่า Hecho en Mexico หมายถึง เหล้าเตกีล่าที่ผลิตในประเทศเม็กซิโก และจะต้องกำกับด้วยเครื่องหมาย NOM ตามด้วยเลขทะเบียน 4 หลัก และระบุอายุการหมักบ่ม เช่น Blanco , Oro , Resposado และ Anejo

เหล้าเตกีล่าจะแบ่งออกเป็น 4 ชนิด ได้แก่

Blanco หรือ Plata (White or Silver) : เป็นเหล้าเตกีล่าที่มีสีขาวใส รสฝาด แรงบาดคอ โดยจะมีอายุการเก็บหมักบ่มในถังสแตนเลส อย่างน้อย 60 วัน แล้วนำไปผสมน้ำก่อนทำให้เจือจางเพื่อให้ได้ปริมาณแอลกอฮอล์ตามต้องการ และพักไว้ 15-20 วัน จึงจะบรรจุขวดได้ จะมีทั้งแบบ Agave 100% และแบบ Mixto (Agave 51%)

Joven หรือ Abocado Young (Gold or Oro or Dorado) : เป็นเหล้าเตกีล่าที่มีสีทอง เกิดจากการนำเอาเหล้าเตกีล่าชนิด Blanco มาปรุงแต่งสีและกลิ่นเพิ่มด้วยคาราเมล หรือน้ำตาลอ้อย ทำให้เป็นสีเหลืองทอง รสฝาดน้อยลง ปกติแล้วจะไม่มีอายุการเก็บหมักบ่มต่อ จะเป็นแบบ Mixto (Agave 51%) บางทีก็มีเกรดที่คล้ายกับเหล้าเตกีล่าชนิด Anejo

Reposado (Rested) : เป็นเหล้าเตกีล่าที่มีสีทอง รสนุ่มสุขุมมากกว่าเหล้าเตกีล่าชนิด Blanco โดยจะมีอายุการเก็บหมักบ่มในถังไม้โอ๊กขนาดใดก็ได้ อย่างน้อย 2-11 เดือน จนได้เหล้าเตกีล่าที่มีสีทองอ่อนๆ ที่เรียกว่า  "Reposado Tequila" จะมีทั้งแบบ Agave 100% และแบบ Mixto (Agave 51%)

Anejo or Especial (Aged) : เป็นเหล้าเตกีล่าที่มีสีทองอำพัน รสอ่อนนุ่มกลมกล่อม ออกหวานนิดๆ (Mellow) โดยจะมีอายุการเก็บหมักบ่มในถังไม้โอ๊กขนาดเล็ก ไม่เกิน 600 ลิตร (Oak Barrels เป็นถังไม้โอ๊กที่ผลิตจากประเทศฝรั่งเศส และประเทศสหรัฐอเมริกา) อย่างน้อย 1 ปี คือจะหมักบ่มเต็มที่ จนเหล้าซึมซับสีจากเนื้อไม้โอ๊ก ทำให้รสชาตินุ่มนวล ซึ่งได้มาจากการหมักบ่มที่ได้ที่ และเป็นชนิดที่มีราคาแพงที่สุด จะมีทั้งแบบ Agave 100% และแบบ Mixto (Agave 51%)

การดื่มเหล้าเตกีล่า ทำได้หลายแบบ เช่น

-  ดื่มแบบเป็น Shot เป็นการดื่มเพียวๆ ในแก้วช็อตขนาดเล็ก

-  ดื่มแบบเพียวๆ เป็นช็อต แล้วตามด้วยน้ำส้มคั้นที่ปรุงด้วยเครื่องเทศ

-  ดื่มแบบ Shooters คือ เลียเกลือที่ทาไว้ที่ง้ามมือ แล้วดื่มเหล้าเตกีล่าตามด้วยการบีบมะนาวสดชิ้นเล็กๆ ใส่ปากหลัง

-  ดื่มแบบผสม Cocktail เช่น Margarita  , Tequila Sunrise

-  ดื่มแบบ (Slammers) บางทีเรียกว่า เหล้าป๊อบ หรือ ป๊อบเปอร์” (Pop or Poper) โดยใส่เหล้าในแก้ว Shot แล้วเติมเกลือ และเซเว่น-อัพ หรือสไปร์ทตาม ในสัดส่วนที่น้อยกว่าเหล้าเล็กน้อย ใช้มือปิดปากแก้วด้วย แล้วยกตบกระแทกกับพื้นเบาๆ ทำให้เกิดฟองฟู่ขึ้น ดื่มได้ทันที

Vodka (เหล้าวอสก้า) หรือ Wodka มาจากภาษารัสเซีย คำว่า "Zhiznennia Voda" แปลว่า "Water of Life" หรือบางทีก็แปลว่า "Little Water" สายน้ำแห่งชีวิตเป็นเครื่องดื่มเพื่อชีวิต เหล้าวอสก้าเป็นเหล้าที่ทำมาจากข้าวบาร์เลย์ผสมกับมันฝรั่งต่างๆ รสชาติร้อนแรง บาดคอ ไม่มีสีไม่มีกลิ่นไม่มีรส ดีกรี ประมาณ 35-180% ประเทศที่เป็นต้นตำรับในการผลิตวอสก้า คือ รัสเซีย แต่ในปัจจุบันมีหลายประเทศที่ผลิตเหล้าวอสก้าออกมามากมาย เช่น ฟินแลนด์ , อเมริกา , อังกฤษ , ฝรั่งเศส , ฮอล์แลนด์ รวมถึงประเทศไทยด้วย (เหล้าวอดก้าของรัสเซีย  และโปแลนด์บางยี่ห้อ นิยมแช่หมักในสมุนไพรเครื่องเทศด้วย แต่ไม่ได้นำเข้ามาในบ้านเรา) นิยมดื่มกินเพื่อแก้ความหนาวเย็น

วอสก้าเป็นเหล้าที่มีหลายประเทศผลิต จึงมีหลายเกรดหลายระดับ ถ้าราคาแพงหน่อย กรรมวิธีการผลิตจะพิถีพิถันกว่า จะกลั่นแล้วกลั่นอีก เพื่อไม่ให้มีกลิ่นแอลกอฮอล์ คุณภาพของเหล้าวอสก้าก็จะดีกว่า ดื่มแล้วไม่ทำลายสุขภาพ รสจะนุ่ม บาดคอแบบมีระดับ แต่ถ้าเป็นเหล้าวอสก้าที่มีราคาถูก รสจะหยาบ บาดคอแบบไม่ปราณี ขมติดปลายลิ้น จะทำลายสุขภาพเกิดอาการเมาค้าง คุณภาพไม่ได้เรื่อง แต่ตามความเป็นจริงแล้ว เหล้าวอสก้าเราจะเลือกใช้ยี่ห้ออะไรก็คล้ายกันหมด ไม่ว่าจะราคาถูก หรือแพง ดังนั้นการเลือกซื้อเหล้าวอสก้าจะไม่ได้ขึ้นอยู่กับราคาเสมอไป เพราะรสชาดจะคล้ายกันหมด เพียงแต่เหล้าวอสก้าราคาแพงจะมีคุณภาพมากกว่า แต่รสชาดเหมือนกัน คือไม่มีรส จะบาดคออย่างเดียว ส่วนกลิ่นจะต่างกันตรงที่เหล้าวอสก้าราคาแพงจะไม่มีกลิ่นของแอลกอฮอล์เลย กินได้รื่นกว่า

ในช่วงปี ค.ศ. 1946 ชาวอเมริกันนิยมดื่มเหล้าวอดก้ากันมาก  ส่วนยุโรป คำว่า "It will leave you breathless" ที่ชาวยุโรปพูดกันจนติดปาก หมายถึงเมื่อดื่มเหล้าวอสก้าแล้วจะไม่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ติดค้างตอนหายใจออกมา ซึ่งเหล้าวอสก้ายังได้รับการพิสูจน์แล้วว่า เมื่อดื่มแล้วจะไม่มีอาการเมาค้างในวันรุ่งขึ้น หรือเกิดอาการนี้น้อยที่สุดในบรรดาเหล้าทั้งหลาย

        

วอสก้าเป็นเหล้าที่มีสีขาวใส รสชาติร้อนแรงบาดคอนิดๆ ไม่มีสี ไม่มีกลิ่น ไม่มีรส เรียกว่า "Neutral Spirt" เป็นเหล้าที่มีความเป็นกลาง เหล้าวอสก้าผลิตจากการกลั่นมันฝรั่ง และข้าวสาลี แล้วนำไปกรองเพื่อกำจัดกลิ่นออกไป และยังกรองผ่านถ่าน Charcoal อีกเพื่อดูดกลิ่นและสี ทำให้ปราศจากสิ่งเจือปน เมื่อเราดื่มเหล้าวอสก้าแล้วลมหายใจจะไม่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ ประเทศที่มีชื่อเสียงในการผลิต คือ รัสเซีย และโปแลนด์ นิยมดื่มวอสก้าเพรียวๆ กินกับไข่ปลาคาเวียร์ , ปลาแซลมอนรมควันกันมากด้วย แต่ถ้าวอสก้ามีการเติมเครื่องเทศต่างๆ รากไม้ รากยาลงไป เพื่อเพิ่มสี กลิ่น และรส จะเรียกว่า "Flavoured Vodka" เช่น รสเลมอน รสแบล็คเคอเรน รสราสเบอรี่ รสแอปเปิ้ล รสพีช เป็นต้น

เหล้าวอสก้า    ที่นิยมดื่มกัน ได้แก่ ไบร์ซัน (Borzoi) , สมินอฟฟ์ (Smirnoff) , กอร์ดอน วอดก้า (Gordon's Vodka) , กิลเบย์ วอดก้า (Gilbay Vodka) , นิโคไล วอดก้า (Nikolai Vodka) , วูลฟ์สมิดต์ วอดก้า (Wolfschmidt Vodka) , คราวน์ รัสซี่ วอดก้า (Crown Russe Vodka) , ฟินแลนด์เดีย วอดก้า (Finlandia Vodka) , มอสโคคายา วอดก้า (Moskovakaya Vodka) , (Absuolut Vodka) , (Skky Vodka)

สำหรับในประเทศไทย เหล้าวอสก้าที่ผลิตได้ คือ ยี่ห้ออังเคิล ทอม วี (Uncle Tom-V) และอังเคิล ทอม เบอร์ 9 (Uncle Tom No.9) คุณสมบัติใช้ได้ดี ราคาถูก รสชาติดีใช้ได้ มีสีขาวใส

การผลิตวิสกี้ นิยมนำข้าวมอล์ตที่ได้มาอบแห้งแล้วบดให้ละเอียดจนเป็นแป้ง แล้วนำไปหมักกับเชื้อยีสต์ คือ S.Cereviceae เมื่อหมักทิ้งไว้สักระยะหนึ่งจะทำให้เกิดปฎิกิริยาที่เรียกว่า เฟอร์เมนเตชั่น (Fermentation) ซึ่งเป็นปฎิกิริยาที่ยีสต์จะเปลี่ยนแป้งให้เป็นน้ำตาล และน้ำตาลจะถูกเปลี่ยนเป็นแอลกอฮอล์ (Alcohol) ต่อจากนั้นนำไปกลั่น (Distillation) โดยใช้ความร้อนสูง จะได้เหล้าวิสกี้ที่มีสีขาวใส แต่ยังเป็นเหล้าวิสกี้ที่ยังมีรสชาติและกลิ่นไม่ดีพอ จึงต้องนำไปหมักบ่มต่อในถังไม้โอ๊ก เพื่อทำให้เหล้าวิสกี้ที่ได้มีสี กลิ่น และรสชาติดีขึ้น สำหรับการหมักบ่มเหล้าวิสกี้นั้น ยิ่งหมักบ่มนานเท่าใด ก็ยิ่งทำให้เหล้าวิสกี้มีสี กลิ่น และรสชาติดีขึ้นมากตามไปด้วย โดยนิยมหมักบ่มนานอย่างน้อยประมาณ 3 – 5 ปี นอกจากนี้เหล้าวิสกี้ที่มีการผลิตตามที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ยังมีเหล้าวิสกี้อีกชนิดหนึ่ง ที่เอาเหล้าวิสกี้หลายๆ ชนิด มาผสมกัน จนได้สี กลิ่น และรสเฉพาะตัว เรียกว่า เบลนวิสกี้ (Blended Whisky) ซึ่งเหล้าวิสกี้ที่นิยมดื่มกันมีอยู่ 4 ประเทศด้วยกัน คือ ประเทศสก็อตแลนด์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศแคนาดา และประเทศไอซ์แลนด์

            

กำเนิดสก็อตวิสกี้ สก็อตวิสกี้ (Scotch Whisky) เป็นเหล้าที่มีชื่อเสียง รู้จักกันเป็นอย่างดีไปทั่วโลก สก็อตวิสกี้ได้กำเนิดมาบนที่ราบสูงของสก็อตแลนด์มาช้านานแล้ว คำว่า "Whisky" เป็นรากศัพท์มาจากคำว่า Uisge beatha (ยูธ บีทธา) ที่เป็นภาษา Gaelic (ภาษาแกลลิก) ภาษาที่เก่าแก่ของชาวเซลท์ (Celt) ในสก็อตแลนด์ทางภาคเหนือที่ใช้พูดกัน และมีความหมายแปลได้ว่า "น้ำอมฤตแห่งชีวิต" เหล้าสก๊อตวิสกี้ คิดค้นโดยนักบวชในศาสนาคริสต์ ในชนบทของประเทศอังกฤษแต่เก่าก่อน เรียกกันได้ว่าแอบต้มเหล้าเถื่อนไว้ดื่มกินกันเอง จนเป็นที่นิยมและแพร่หลายไปตามชนบท ส่วนชาวเมืองชาววังส่วนใหญ่ก็ยังสนใจแต่การดื่มไวน์ จนเหล่าทหารของประเทศอังกฤษได้มีโอกาสลิ่มรสเหล้าสก็อตวิสกี้ ก็ติดใจในรสชาติ จึงเป็นจุดเริ่มต้นของสก็อตวิสกี้ กล่าวกันว่าเหล้าสก็อตวิสกี้เริ่มมีการกลั่นด้วยเครื่องกลั่นที่ทันสมัย และถูกพัฒนามาโดยนักอุตสาหกรรมมืออาชีพมาตั้งแต่ปี ค.ศ.1494 ทางภาคเหนือของประเทศสก็อตแลนด์ แถบถิ่นที่ถูกเรียกขานว่า "ไฮท์แลนด์" (Highland) และเริ่มมีการเก็บภาษีสรรพสามิตเหล้าสก็อตวิสกี้ตั้งแต่ในปี ค.ศ. 1944

สำหรับวิธีการกลั่นเหล้าวิสกี้ของประเทศสก็อตแลนด์นั้น มีวิธีการกลั่นแบ่งออกเป็น 2 แบบด้วยกัน คือ
1. การกลั่นแบบ The Pot Still Process
2. การกลั่นแบบ The Patent Still Process

เหล้าสก็อตวิสกี้ แบ่งออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่

Malt Whisky (มอล์ตวิสกี้) เป็นสก็อตวิสกี้ที่หมักกลั่นจากวัตถุดิบประเภทข้าวบาร์เลย์ที่ถูกเพาะเป็น มอล์ตล้วน ๆ และถูกปรุงแต่งด้วยหัวเชื้อคอนเซนเตรต (Concentrate) สำหรับกรรมวิธีในการผลิต จะกลั่นแบบ The Pot Still Process  มีขั้นตอนในการผลิตสุรุปได้ดังนี้ คือ
1. คลีนนิ่ง (Cleaning) เป็นขั้นตอนที่นำเอาข้าวบาร์เลย์มาทำความสะอาดเพื่อเอาสิ่งแปลกปลอมที่อาจติดมาด้วยออกให้หมด
2. มอลติ่ง (Malting) เป็นขั้นตอนที่นำเอาข้าวบาร์เลย์ที่ได้คัดเลือกแล้วมาทำให้ชุ่มด้วยน้ำประมาณ 2 วัน หลังจากนั้นจึงนำเอาไปผึ่งแดดบนพื้นคอนกรีตเพื่อทำการเพาะเชื้อ และจะได้กรีนมอล์ต (Green Malt)
3. ดรายอิ้ง (Drying) เป็นขั้นตอนที่นำเอาข้าวมอลท์ที่ได้มาทำให้เตาไฟที่ใช้ถ่านไม้ และเกิดควันซึ่งเป็นตัวให้กลิ่นกับแป้งที่ได้ จากนั้นจะนำข้าวมอล์ตที่ได้ไปบดให้ละเอียด
4. แมชชิ่ง (Mashing) เป็นขั้นตอนที่นำเอาข้าวมอล์ตที่ได้จากการบดละเอียดแล้วมาผสมกับน้ำร้อน ซึ่งจะทำให้มีการเปลี่ยนแป้งที่ละลายไปเป็นน้ำตาลมอลโทส (Maltose) สารละลายที่ได้เราเรียกว่า วอร์ด (Wort)
5. การหมัก (Fermentation) เป็นขั้นตอนที่นำเอาวอร์ด (Wort) ที่ได้มาทำให้เย็นลง แล้วทำการหมักด้วยเชื้อยีสต์ ซึ่งในขั้นนี้จะมีปฎิกิริยาเคมีเกิดขึ้นโดยเปลี่ยนแป้งเป็นน้ำตาลและจากน้ำตาลจะเปลี่ยนไปเป็นแอลกอฮอล์ สารละลายที่ได้หลังจากการหมักเรียกว่า วอซ (Wash)
6. การกลั่น (Distillation) เป็นการกลั่นโดยวิธี The Pot Still Process ถึง 2 ครั้ง หลังจากการกลั่นแล้วจะได้นิววิสกี้ (New Whisky)
7. การบ่ม (Maturation) เป็นขั้นตอนสุดท้ายที่นำเอาวิสกี้ที่กลั่นได้มาทำการบ่มใส่ถังไม้โอ้ก เพื่อให้วิสกี้มีกลิ่น สี และรสชาติดีขึ้น

Grain Whisky (เกรนวิสกี้) เป็นสก็อตวิสกี้ที่หมักกลั่นจากวัตถุดิบประเภทข้าวบาร์เลย์ที่เพาะเป็นมอล์ทส่วนหนึ่งนำ ไปผสมกับธัญญาพืชอื่นๆ  เช่น ข้าวเมช (Maize) , ข้าวไรย์ (Rye) ซึ่งไม่ได้ใช้ข้าวบาร์เลย์เป็นวัตถุดิบเพียงอย่างเดียว  เหล้าวิสกี้ประเภทนี้ จะผลิตและจำหน่ายมากกว่า มอล์ตวิสกี้ แต่ถ้าเปรียบเทียบคุณภาพแล้ว มอล์ตวิสกี้จะมีคุณภาพดีกว่ามาก เพราะวัตถุดิบที่นำมาใช้ผลิตมอล์ตวิสกี้ จะดีกว่า และระยะเวลาในการหมักบ่มก็มากกว่าด้วย  ซึ่งขบวนการผลิตเหล้าเกรนวิสกี้ (Grain Whisky) นั้น จะใช้การกลั่นแบบ The Patent Still Process ซึ่งการกลั่นแบบนี้จะใช้เวลาเร็วกว่า และได้ปริมาณแอลกอฮอล์สูงกว่า

Blended Whisky (เบรนเดสวิสกี้) เป็นสก็อตวิสกี้ที่หมักกลั่นผสมระหว่าง มอล์ตวิสกี้ และเกรนวิสกี้ ส่วนใหญ่จะเป็นวิสกี้ที่มียี่ห้อดังๆ ที่เห็นอยู่ในบ้านเรา เช่น ชีวาส รีเกิล (Chivas Regal) ,  จอห์นนี่ วอล์กเกอร์  (Johnnie Walker) , โอล พาร์ (Old Parr) ,
บอลเลนไทน์ (Ballentine's) , วาท 69 (Vat 69) ,  เบลล์ (Bell's) ,  เฮค (Haig) ,  เดอร์วา ไวน์ เลเบล (Dewar's White Label) , แม็กคอลลัม (McCallum's) , ไวท์ ฮอร์ส (white Horse) ,  แบล็ค แอนด์ ไวท์ (Black & White) , คิง จอร์จ โฟร์ (King George IV) , ไฮแลนด์ ควีน (Highland Queen) , ซัมดิ้ง สเปเชียล (Something Special) , เฟมัส เกราส์ (Famous Grouse) , เกลนฟิดดิช (Glenfiddich) , ซันโดรี่ วิสกี้ (Suntory Whisky) , เจ แอนด์ บี (J & B) , ทีชเชอร์ (Teacher's) , ซีแกรม วันฮันเดรด ไปเปอร์ (Seagram's 100 Pipers) , คีทดี ซาร์ก (Cutty Sark) , บิกที (Big "T") , แกรนด์ (Grant's) , พาสพอร์ตสก๊อต (Passport Scotch) เป็นต้น

เหล้าสก็อตวิสกี้เมื่อกลั่น และเก็บหมักบ่มไว้ก่อนจะบรรจุในขวดวางขาย อย่างน้อยจะต้องมีการเก็บหมักบ่มไว้นาน 3-5 ปีขึ้นไป ส่วนการผลิตเหล้าวิสกี้ในประเทศอื่น ๆ หลายแห่งมีกฏหมายของประเทศนั้นๆ กำหนดให้เก็บหมักบ่มเหล้าที่จะทำเป็นเหล้าวิสกี้ ต้องเก็บหมักบ่มไว้ในถังไม้โอ๊กตั้งแต่ 3-5 ปี ซึ่งเป็นการกำหนดอายุของน้ำเหล้าที่เก็บหมักบ่มด้วย ให้มีความเหมาะสม รสไม่อ่อน หรือแก่เกินไป ส่วนมอล์ตวิสกี้ ตามตำรากำหนดไว้ว่าควรเก็บหมักบ่มไว้ตั้งแต่ 7 ปีขึ้นไป และไม่มีกำหนดอายุความเก่าแก่ ยิ่งเก็บหมักบ่มนานเท่าใดก็ยิ่งดีเท่านั้น สำหรับพื้นที่ของประเทศสก็อตแลนด์ที่มีการผลิตวิสกี้นั้นมีอยู่ 4 เขตด้วยกันคือ
เขตที่ 1  เขตไฮแลนด์ (The Highlands)
เขตที่ 2  เขตโลว์แลนด์ (The Lowlands)
เขตที่ 3  เขตแคมเพลทาวน์ (Campbeltown)
เขตที่ 4  เขตไอร์เลย์ (Islay)

อเมริกันวิสกี้ เกิดขึ้นมาพร้อมกับชนชาติอเมริกา กล่าวคือเมื่อชาวอเมริกันเริ่มมีประเทศก็มีเหล้าวิสกี้ขึ้นมาด้วย จึงไม่จำเป็นต้องไปสืบหาราวเรื่องให้ยากลำบาก ร้านขายเหล้าในยุคบุกเบิกชนชาติอเมริกัน มักถูกพวกคาวบอยเรียกกันว่า "ฮองกี้ท๊อกซาลูนส์" หรือร้านเหล้าเสียงห่านป่าร้อง เหล้าวิสกี้ในยุคแรกๆ ที่ชาวอเมริกันนิยมดื่มกินกันนั้น ได้แก่ "วิสกี้ดิบ" คำว่าวิสกี้ดิบก้คือเหล้าวิสกี้ที่ยังไม่ได้มีการปรุงแต่งรส ประมาณว่าพอต้มกลั่นออกจากเตาก็เอามาดื่มกันเลย รสชาติก็กระด้างบาดคอ และขื่นคอ รสขมสารพัดจะบรรยายได้ แต่พวกคาวบอยทั้งหลายก็นิยมและถูกใจกันมาก เหล้าวิสกี้จะทำมาจากธัญญาพืชนานาพันธุ์ ไม่ว่าจะเป็น ข้าวบาร์เล่ย์มอล์ต ข้าวโอ๊ต ข้าวไรน์ ข้าวฟ่าง มักจะนำข้าวไปบดให้ละเอียดแล้วนึ่ง หมักด้วยเชื้อยีสต์ เมื่อส่าได้ที่ก็ทำการกลั่นด้วยเครื่องระบบต่อเนื่อง (Pantent Stills) แต่ถ้าเป็นมอล์ทวิสกี้ก็ต้องกลั่นด้วยเครื่องกลั่นแบบกลั่นทับ (Pot Stills) อเมริกันวิสกี้จะนิยมกลั่นด้วยเครื่องกลั่นระบบต่อเนื่อง กลั่นจนได้ดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 95% จากนั้นก็ไปลดดีกรีแอลกอฮอล์ด้วยการผสมน้ำกลั่นบริสุทธิ์เข้าไป กลั่นให้เหลือดีกรีแอ,กอออลืประมาณ 40-50% แล้วเก็บบ่มในถังไม้โอ๊กนานกี่ปี ก็ขึ้นอยู่กับชนิดของเหล้าวิสกี้นั้นๆ เมื่อเก็บหมักบ่มจนได้ที่แล้ว จีงนำออกมาผสมปรุงแต่งรส และบรรจุขวดขายต่อไป

เหล้าวิสกี้ที่ผลิตจากประเทศสหรัฐอเมริกา นิยมเรียกว่า เบอร์เบิ้นวิสกี้ (Bourbon Whiskey) ซึ่งคำว่าเบอร์เบิ้น เป็นชื่อเมืองในรัฐเคนตั๊กกี้ที่ผลิตเหล้าวิสกี้นี้เป็นครั้งแรกในประเทศอเมริกา โดยใช้พวกเมล็ดข้าวโพด (Corn) , ข้าวเมซ (Maize) , ข้าวสาลี (Wheat) , และข้าวไรย์ (Rye)  เป็นวัตถุดิบส่วนมาก ใช้การกลั่นแบบ The Patent Still Process เช่นเดียวกับการผลิตเกรนวิสกี้ของประเทศสก็อตแลนด์ ส่วนเบลนวิสกี้ (Blended Whisky) ของประเทศอเมริกานี้จะมีความแตกต่างจากเบลนวิสกี้ของประเทศอื่นตรงที่อัตราส่วนผสมจะไม่เท่ากัน กล่าวคือ ถ้าเป็นเบลนวิสกี้ของอเมริกาจะใช้อัตราส่วนผสมของสเตรทวิสกี้ (Straight Whisky) ไม้น้อยกว่า 51% กับวิสกี้อื่นๆ อีก 49% ในปัจจุบันนี้ประเทศอเมริกามีการผลิตวิสกี้เป็นจำนวนมากพอสมควร และวิสกี้ที่ผลิตทั้งหมดจะเป็นเบลนวิสกี้เกือบครึ่งหนึ่ง สำหรับวิสกี้ที่ผลิตจากประเทศอเมริกานั้นมีหลายชนิดด้วยกัน แต่ถ้าเราจะแบ่งชนิดของวิสกี้ที่ผลิตจากประเทศอเมริกาโดยใช้ชนิดของวัตถุดิบที่นำมาผลิตวิสกี้เป็นหลัก

ประเภทของเหล้าอเมริกันวิสกี้ (จัดแบ่งโดยกฏหมายสรรพสามิตของสหรัฐ) แบ่งออกเป็น

เบอร์เบิ้นวิสกี้ (Bourbon Whiskey หรือ Kentucky Whiskey) เป็นวิสกี้ที่ผลิตในมลรัฐเคนตักกี้ มีดีกรีแอลกอออล์ไม่เกิน 80% และมีส่วนผสมของข้าวโพดอย่างน้อย 51% มีการเก็บหมักบ่มในถังไม้โอ๊กนานกว่า 4 ปี ถังไม้โอ๊กที่ใช้เก็บหมักบ่มจะเป็นถังไม้ที่ถูกย่างไฟแล้ว (New Charred Oak) ด้วยถ่านหินชนิดพิเศษ เมื่อนำมาเก็บหมักบ่มได้ที่แล้ว ก็จะนำเหล้ามาปรุงแต่งรสด้วยเครื่องเทศหอม และหัวเชื้อต่าง ๆ แล้วจึงบรรจุขวดขาย เหล้าวิสกี้เบอร์เบิ้นแบ่งออกเป็น 2 ชนิดใหญ่ ๆ ได้แก่
เบลนเดด สเตรซท์ เบอร์เบิ้นวิสกี้ (Blended Straight Bourbon Whiskey) เป็นเบอร์เบิ้นวิสกี้ชนิดที่เก็บหมักบ่มจนได้ที่แล้ว ระหว่างปรุงแต่ง (Blending) โดยใช้สเตรซท์วิสกี้อย่างน้อย 20% ผสมด้วยเหล้าวิสกี้อย่างอื่น หรือหัวเชื้อวิสกี้อย่างอื่นที่ไม่ใช่เหล้าเบอร์เบิ้นวิสกี้เข้าไปด้วย โดยปรุงแต่งรสออกมาให้มีรสค่อนข้างออกหวานนิดๆ มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ไม่น้อยกว่า 80 Proof (40%)

สเตรซท์ เบอร์เบิ้นวิสกี้ (Straight Bourbon Whiskey) เป็นเบอร์เบิ้นวิสกี้ที่กลั่นมาจากการหมักของแมช , เกรน (Mash Grain) แล้วเก็บหมักบ่มจนได้ที่ ระหว่างการเบรนดิ้ง หรือระหว่างการปรุงแต่งรส จะปรุงแต่งรสออกมาให้มีรสหวาน เป็นเหล้าวิสกี้ที่ปรุงแต่งด้วยเครื่องเทศหอมมากกว่าประเภทแรก และมีรสจัด แรงกว่าประเภทแรกด้วยเช่นเดียวกัน กลั่นช่วงแรกจะมีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ไม่ถึง 160 Proof (80%) กล่าวคือมีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 80 Proof (40%) ถึง 110 Proof (55%)

คอร์นวิสกี้ (Corn Whiskey) หรือวิสกี้ข้าวโพดจะแตกต่างจากเบอร์เบิ้นวิสกี้ โดยสิ้นเชิง เพราะเหล้าเบอร์เบิ้นวสกี้ใช้ข้าวโพด เป็นวัตถุดิบหลักถึง 51% แต่คอร์นวิสกี้จะใช้ข้าวโพดเป็นวัตถุดิบหลักไม่ต่ำกว่า 80% และเก็บหมักบ่มในถังไม้โอ๊กที่ไม่ได้เอาไฟเผา หรืออาจจะไม่เก็บหมักบ่มในถังไม้โอ๊กเลยก็ได้ ซึ่งใกล้เคียงกับเหล้าวิสกี้ดิบในสมัยบุกเบิกชนชาติอเมริกัน และยังเป็นเหล้าวิสกี้ที่ปราศจากสีด้วย

ไรน์วิสกี้ (Rye Whiskey) เป็นวิสกี้ที่ใช้ข้าวไรน์เป็นวัตถุดิบหลัก 51% กลั่นด้วยเครื่องกลั่นแบบต่อเนื่อง สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทคือ ไรน์วิสกี้ (Rye Whiskey) และสเตรซท์ ไรน์วิสกี้ (Straight Rye Whiskey) ความแตกต่างก็เช่นเดียวกับเหล้าเบอร์เบิ้นวิสกี้ คืออยู่ในช่วงระหว่างปรุงแต่งรสชาติของเหล้าเพื่อนบรรจุขวดนำไปขาย จะมีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ไม่ถึง 160 Proof (80%)

เทนเนสซี่วิสกี้ (Tennesse Whiskey) เป็นวิสกี้ที่ผลิตในมลรัฐเทนเนสซี่ ประเทศอเมริกา เช่น Jack’s Daniel จะกลั่นแล้วกรองผ่านถ่านไม้เมเปิ้ลเผาไฟก่อน แล้วจึงนำไปเก็บหมักบ่มในถังเพื่อลดความกระด้าง และช่วยเพิ่มสี กลิ่น รสให้กลมกล่อมขึ้น

วีควิสกี้ (Wheat Whiskey) เป็นวิสกี้ที่กลั่นมาจากการหมักของแมชเกรน จะใช้เมล็ดข้าวสาลีไม่น้อยกว่า 51%

มอล์ตวิสกี้ (Malt Whiskey) เป็นวิสกี้ที่กลั่นมาจากการหมักของแมชเกรน จะใช้เมล็ดข้าวบาร์เลย์ไม่น้อยกว่า 51%

เหล้าอเมริกันวิสกี้ (American Whisky)    ที่นิยมและมีจำหน่ายในบ้านเรา ได้แก่ จิมบีม (Jim Beam) ,  แจ๊ค แดเนียล (Jack Daniel's) , โฟ โรสเซส (Four Roses) , โอล ฟอเรสเตอร์ (Old Forester) , เออลี่ ไทม์ (Early Times) , ซีแครม เซเว่น คราวน์ (Seagram's 7 Crown) , โอล แกรนด์ แด็ด (Old Grand Dad) , ฮันเดอร์ (Hunter) , โอลด์คราว (Old Crow) , แอนติค (Antique) , โอล ซาเตอร์ (Old Charter) , เคสเลอร์ (Kessler) , เฮนรี่ เมคเคนนา (Henry McKenna) , ซีแกรม เบนมาค (Seagram's Benchmark)

วิสกี้ที่มาจากประเทศแคนนาดา Canadian Whisky (เหล้าควาร์ รอยัล , เหล้าแคนาเดี้ยนคลับ) ใช้ข้าวโพดผลิตคล้ายกับของประเทศอเมริกา แต่จะผสมด้วยเมล็ดข้าวไรย์ (Rye) , ข้าวสาลี (Wheat)  และข้าวบาร์เลย์ (Barley) เป็นวัตถุดิบที่ใช้หมักผสมกันโดยอัตราส่วนตามแต่ผู้ผลิต แต่แคนาเดี้ยนวิสกี้ที่ผลิตกันส่วนใหญ่จะใช้เมล็ดข้าวไรน์ในการผลิตมากสุด จึงทำให้วิสกี้ชนิดนี้ถูกเรียกว่า ไรน์วิสกี้ (Rye Whisky) ชนิดหนึ่งด้วย สำหรับขบวนการและวิธีการผลิตของวิสกี้ชนิดนี้ส่วนใหญ่จะคล้ายกับวิสกี้ที่ผลิตจากประเทศอเมริกา แต่จะแตกต่างกันเฉพาะระยะเวลาที่ใช้ในการหมักบ่ม (Maturing)  ส่วนมากมักหมักบ่มไว้อย่างน้อย 6 ปี หรือมากกว่าก่อนที่จะบรรจุขวดออกจำหน่าย มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 86-90 Proof (43-45%)

Bitter (บิตเตอร์) หรือเหล้ายาสมุนไพร รสขม บางชนิดก็มีรสขมอมหวานด้วย กลิ่นหอมฉุน ได้มมาจากการแช่สมุนไพร เครื่องเทศมากมายกว่าร้อยชนิด และผลไม้รสเปรี้ยว จึงมีสรรพคุณคล้ายเหล้ายา มากกว่าเหล้าชนิดอื่น นิยมดื่มได้ทั้งก่อนและหลังทานอาหาร แต่ปัจจุบันนิยมดื่มหลังทานอาหารกันมากขี้น เพราะช่วยย่อยอาหารได้ดีมากทีเดียว ชาวยุโรปนิยมดื่มเพื่อลดอาการของโรคกระเพาะ  มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 35-45% เหล้าบิตเตอร์มีหลายตัวด้วยกัน ได้แก่

ปล.รู้จัก เครื่องเทศ และสมุนไพรต่างๆ ที่ใช้ผลิตเป็นเหล้า Bitter 

Abbotts Aged Bitter (แอบบอส เอด บิตเตอร์)  เหล้าบิตเตอร์ที่กลั่นมาจากไวน์ผสมกับผิวส้ม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1865 ผลิตที่เมืองบอลติมอร์ รัฐเมอร์รี่แลนด์

Amaro Bitter (อมาโร่ บิตเตอร์) เหล้าของประเทศอิตาลี เรียกว่า Italian Bitter รสขม สีดำน้ำตาล กลั่นมาจากเหล้าไวน์ผสมสมุนไพร พืชต่างๆ เปลือกไม้ และรากยา มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 30-40% สรรพคุณดื่มเพื่อช่วยในการย่อยอาหาร เช่น ยี่ห้อ Ramazotti มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 30%

Amer Picon (อเมอร์ พิคอน) เป็นเหล้าบิตเตอร์ของประเทศฝรั่งเศส กลั่นมาจากส้ม , Gentian , รากไม้รากยา , ควีนนิน และสมุนไพรต่างๆ รสขมปนหวาน สีน้ำตาลออกดำ มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 21% คิดค้นโดย นาย Gaetan Picon ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1837 สรรพคุณดื่มเพื่อช่วยในการย่อยอาหาร เช่น ยี่ห้อ Torani Brand Amer ของบริษัทที่ผลิตกาแฟยี่ห้อโทรานี่

Angostura Bitter (แองกอตทูร่า บิตเตอร์) เป็นเหล้ายา Aromatic Bitter กลั่นจากสมุนไพร รากไม้รากยา เครื่องเทศต่างๆ กว่า 100 ชนิด เช่น เปลือกส้ม , รากไม้หอม (Angelica Roots) , กระวาน (Cardamom) , อบเชย , กานพลู , Galangan , Gentian Roots , ควีนนิน  ดีกรีประมาณ 44.70% จากประเทศไตนิแดด (Trinidad and Tobago) โดย  House of Angostura คิดค้นโดยนายแพทย์ โยฮัน ซีเกิร์ต (Dr.Johann Siegert) ชาวเยอรมัน ศัลยแพทย์ประจำกองทัพปฎิวัติในไซมอน โบลิวาร์ ประเทศเวนเนซูเอล่า ทวีปอเมริกาใต้ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1824 ถือเป็นเหล้าบิตเตอร์ตัวแรกของโลก ช่วงปี ค.ศ. 1820-1824 ที่เมืองท่าแองกอสทูร่า ในประเทศเวนเนซูเอล่า เหล้าแองกอสทูร่าก็ถูกคิดค้นได้สำเร็จใช้เวลานานกว่า 4 ปีในการคิดค้นหาสูตร เดิมทีเหล้าชนิดนี้คิดค้นขึ้นมาเพื่อใช้เป็นยารักษาโรคไข้มาลาเลีย (Stomach Maladies) โดยนำสมุนไพรกว่าร้อยชนิดมาผสม และใช้ชื่อว่า เหล้ายาขมยี่ห้อ Dr.J.G.B. Seigert’s (Dr. Johann Gottlieb Benjamin Siegert) แต่ผู้คนมักจะนิยมเรียกติดปากกันว่า Angostura Bitter ตามสถานที่ที่ผลิต หลังจากนั้นจึงใช้ชื่อนี้เรื่อยมา ด้วยกลิ่นที่หอม รสขม เข้มข้นของเหล้าแองกอสทูร่า  คล้ายกฤษณากลั่น เวลาใช้ผสมค็อกเทลจะใช้เป็นหยดเท่านั้น  และเหล้าแองกอสทูร่ายังเป็นเหล้าสูตรเดียวก็ว่าได้ที่ไม่มีใครสามารถลอกเลียนแบบได้ เนื่องจากสูตรผสมเหล้าตัวนี้ถูกเก็บไว้เป็นความลับอย่างดีเยี่ยม

Aperol (อเพียรโร) เป็นเหล้าบิตเตอร์ที่กลั่นมาจากเหล้าองุ่น ผสมกับสมุนไพรต่างๆ เช่น ผิวส้ม , รากไม้ , Gentian และพืชที่คล้ายน้ำเต้า (Rhubarb) รสขมปนหวาน สีส้มออกแดง คล้ายกับเหล้าคัมพารีบิตเตอร์ นิยมดื่มก่อนทานอาหาร มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 11% ผลิตในปี ค.ศ. 1919 ที่เมือง Padova ในประเทศอิตาลี

Boonekamp จัดเป็น Aromatic Bitter  ดีกรี ประมาณ 40% กลั่นจากเม็ดผักชี , ยี่เหร่า , ชะเอม , กานพลูขม , Poplarbuds , Valerian Root และ Wormwood

Branca Menta (บรางก้า เม้นท์ต้า) เป็นเหล้าบิตเตอร์ กลั่นจากใบสาระแหน่ (Peppermint) รสขมเย็นซ่า มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 38-40% ผลิตในประเทศอิตาลี

Calisay Herbal Bitter (Cinchona) เหล้าบิตเตอร์ที่กลั่นมาจากสมุนไพรต่างๆ ผลิตในประเทศสเปน มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 33% มีหลายยี่ห้อ เช่น ยี่ห้อ Certosa เหล้าบิตเตอร์สมุนไพร ของประเทศอิตาลี , Centerbe (Mentuccia) เหล้าบิตเตอร์สมุนไพรผสมเปปเปอร์มิ้นท์ มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 30-42% ของประเทศอิตาลี , Mille Fiori เหล้าบิตเตอร์สมุนไพร มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 45% ของประเทศอิตาลี

                       ภาพจาก  www.cocktaildb.com

Campari Bitter (คัมพารี่ บิตเตอร์) เป็นเหล้าบิตเตอร์ กลั่นจากสมุนไพร รากไม้ เปลือกควีนนิน ขิง  ผิวส้ม กลิ่นผิวส้ม รสชาติหอมกลิ่นส้ม ขมฉุน สีส้มออกแดงทับทิม ผลิตโดยนาย Caspare Davide Campari เป็นพ่อครัว และนักปรุงเหล้า (Drink maker) ที่บาร์แห่งหนึ่งชื่อ Bass Bar ในนครมิลาน ประเทศอิตาลี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1861 ตอนนั้นเขามีอายุแค่เพียง 14 ปี ได้ค้นคิดสูตรเหล้านี้ขึ้นมาเพื่อใช้ปรุงในอาหารจานเด็ดของเขา โดยการนำเอาสมุนไพรกว่า 60 ชนิด มาปรุงกับแอลกอฮอล์ คล้ายกับการนำไวน์มากลั่นในแบบที่เรียกว่า "Maceration"  เป็นเหล้าที่ดื่มเพื่อช่วยชูกำลัง ดีกรีร้อนแรง และยังมีความเชื่อว่า  สามารถช่วยให้ระบบย่อยอาหารทำงานได้ดีขึ้นอีกด้วย และยังเป็นเหล้าบิตเตอร์ที่นิยมดื่มกันแพร่หลายทั่วโลก  เริ่มต้นจากเมือง Novara ในอิตาลี เริ่มตั้งแต่ปี 1860-1867  นิยมดื่มกับโซดา เรียกว่า  Campari Soda หรือน้ำส้ม เรียกว่า Campari Orange นิยมดื่มกันมากในยุโรป และอเมริกา ส่วนในบ้านเราก็ดื่มกันบ้าง แต่ไม่นิยมมากเท่าไร

Cynar (ไซนาส หรือซีนาส) เป็นเหล้าบิตเตอร์ของประเทศอิตาลี กลั่นมาจากเหล้ารัม ผสมกับพืช Artichoke เป็นพืชที่ขึ้นอยู่ทางตอนใต้ของทวีปยุโรป มักนำมาปรุงอาหาร ในสไตส์เมดิเตอร์เรเนี่ยน ส่วนบ้านเรารู้จักกันในนาม "บัวหิมะ" และสมุนไพรรวม 13 ชนิด รสขม สีเหล้าเป็นสีน้ำตาลเข้ม มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 16.50% คิดค้นโดยนาย Ernesto Calindri ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960 นิยมดื่มหลังทานอาหาร ผลิตในประเทศอิตาลี และประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ชื่อเหล้ามาจากภาษาละติน จากคำว่า Cynarum นิยมดื่มผสมกับ โซดา , โค้ก หรือน้ำโทนิค

       Artichoke  หรือ บัวหิมะ

Fee Brother (ฟี บรอสเธอร์) เหล้าบิตเตอร์ที่กลั่นมาจากสมุนไพรต่างๆ ผสมใบสาระแหน่ จัดเป็นเหล้า Mint Bitter หอมกลิ่นมิ้นท์ มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 35.80% ผลิตในประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1864 นอกจากนี้ยังมั รสชาดอื่นด้วย เช่น Old Fashioned Aromatic (ดีกรี 17.50%) , Orange (ดีกรี 9%) Mint (ดีกรี 35.80%) และ Peach (ดีกรี 1.70%)

Fernet Branca (เฟอร์เน็ท บางก้า) รสขม กลิ่นหอมซ่าขึ้นจมูก  สีเหลืองเข้มเพราะแต่งสีด้วยคาราเมล กลั่นจากสมุนไพรกว่า 40 ชนิด เช่น myrrh , rhubarb,  คาโมมายด์ , cardamom , aloe , และ  saffron ดีกรีประมาณ 42% ครั้งแรกผลิตที่เมืองมิลาน ในประเทศอิตาลี มักเรียกกันว่า "Amaro" มีความหมายว่า รสขม   ค้นคิดโดยนาง Maria Scala เมื่อปี ค.ศ. 1845 ชื่อเหล้า ที่ใช้คำว่า "Branca" มันเป็นชื่อนามสกุลเก่าของนาง Maria ก่อนที่เธอจะแต่งงานไป คิดค้นเหล้าตัวนี้ขึ้นมาเพื่อทำเป็นยา มีการอ้างสรรพคุณว่า สามารถรักษาโรคอหิวาตกโรค ช่วยแก้อาการเสียดท้อง  แก้อาการเมาค้าง ได้ด้วย นิยมดื่มก่อน หรือหลังทานอาหารก็ได้ บางทีก็ดื่มผสมกับกาแฟ หรือดื่มแบบ ออนซ์ เดอะ ล็อก ก็ได้ ส่วนในประเทศอาเจนตินา นิยมดื่มกับโค้ก หรือที่ประเทศสาธารณรัฐเชค นิยมดื่มผสมกับน้ำโทนิก  แต่ในปัจจุบันมีผลิตในประเทศสหรัฐอเมริกาด้วย

Orange Bitter (ออเร้นท์ บิตเตอร์) เป็นเหล้าบิตเตอร์ที่ผลิตจากผิวส้มอีกตัวหนึ่ง ดีกรี ประมาณ 27% ของประเทศฮอลแลนด์ กลิ่นหอมผิวส้ม และผักชนิดมีก้านมีรสเปรี้ยว ผสม Rhubarb และ Cascara Sagrada รสข่ม

Peychaud Bitter เหล้าบิตเตอร์ที่กลั่นมาจากสมุนไพร คิดค้นโดยนาย Antoine Amedie Peychaud เกิดที่ไฮติ ในปี ค.ศ. 1795 ต่อมาย้ายมาตั้งรกรากที่รัฐนิวออรีน ในประเทศสหรัฐอเมริกา และในปี ค.ศ. 1830 ก็คิดค้นเหล้าชนิดนี้สำเร็จ และออกวางจำหน่าย จัดเป็นเหล้ายาที่ผสมกับเหล้าบรั่นดี

              ภาพจาก  www.cocktaildb.com

Tropical Bitter (ทรอปริคอล บิตเตอร์) เป็นเหล้าบิตเตอร์ที่กลั่นจากผลไม้

Suze (ซัวร์) เป็นเหล้าบิตเตอร์ที่ผลิตที่กลั่นมาจากผิวส้ม และ Gentian (เป็นพืชที่ขึ้นอยู่ตามป่าในเทือกเขาแอล (Alps) ในแถบประเทศสวิสเซอร์แลนด์ และที่ภูเขา Jura ในประเทศฝรั่งเศส) ผลิตมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1889  สีเหลืองใส รสฝาด มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 16-20% ผลิตในประเทศฝรั่งเศส คล้ายกับเหล้า Gentiane ของประเทศสวิสเซอร์แลนด์ และประเทศฝรั่งเศส , เหล้า Enzian ของประเทศเยอรมัน

Underberg (อันเดอร์เบิร์ก) เป็นเหล้าบิตเตอร์ กลั่นจากสมุนไพร และเครื่องเทศต่างๆ กว่า 43 ชนิด คิดค้นโดยนาย Hubert Underberg ที่ประเทศเยอรมัน สามารถใช้ดื่มเพื่อแก้อาการเมาค้างได้ หรือช่วยให้รู้สึกสดชื่น กระปรี่กระเป่า ได้ด้วย และยังดื่มเพื่อแก้อาการปวดท้องบิด จุกเสียด แน่นเฟ้อ  ดีกรีประมาณ 44%  สีดำเข้ม ในประเทศเยอรมัน นิยมดื่มกันหลังทานอาหาร ช่วยย่อยอาหารได้อย่างดีเยี่ยม ขวดขนาดเล็กประมาณ 20 มล. ห่อด้วยกระดาษฟาง  

Unicum (ยูนิคัม) เหล้าบิตเตอร์ที่ผลิตในประเทศฮังการี ผลิตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1790 กลั่นมาจากสมุนไพรต่างๆ กว่า 40 ชนิด และหมักบ่มในถังไม้โอ๊ก กลิ่นหอม รสขมปนหวานนิดๆ เข้มข้น สีดำเข้ม มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 42%

Anise (อนิซ) หรือเหล้าเครื่องเทศ บางทีก็เรียกว่า Pastis จัดอยู่ในกลุ่ม Aperitif นิยมดื่มก่อนทานอาหาร มีสีขาวใส กลิ่นหอมฉุน รสเฝื่อน ทำมาจากเครื่องเทศ Star Anise , Fennel และสมุนไพรต่างๆ คล้ายกับเหล้ายา มีผลเป็นยากล่อมประสาทอ่อนๆ นิยมดื่มกันมากในยุโรป เช่น อิตาลี่ ฝรั่งเศส และเยอรมัน และยังช่วยย่อยอาหารด้วย ถ้าดื่มหลังทานอาหาร  ทำให้ลมหายใจหอมสดชื่น 

ปล.รู้จัก เครื่องเทศ และสมุนไพรต่างๆ ที่ใช้ผลิตเป็นเหล้า Anise

                                            Anise ประกอบไปด้วย เมล็ด ดอก และต้น                                                  Fennel  (ยี่เหร่า)

แต่ถ้านำไปทำเป็นเหล้าหวาน (Liqueur) จะเรียกกันว่า Samuca ซึ่งเหล้าชนิดนี้จะคล้ายกับเหล้า Absinthe แต่ดีกรีแอลกอฮอล์น้อยกว่า   เมื่อเหล้าสัมผัสหรือผสมกับน้ำเปล่า หรือน้ำแข็ง หรือเหล้าชนิดอื่นที่มีสีขาว จะเปลี่ยนสีได้ เปลี่ยนเป็นสีขาวอมเหลืองขุ่น คล้ายสีของน้ำมะนาว มักนิยมดื่มผสมกับน้ำเปล่า ในอัตราส่วน 1:2  และยังนิยมดื่มเพื่อแก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ เป็นเหล้าที่มีดีกรีค่อนข้างสูงมาก ประมาณ 35-40% ยี่ห้อที่เรารู้จักกันแพร่หลาย เช่น Pernod และ Ricard ได้แก่

Absinthe (แอปซินท์) เป็นเหล้าอนิซที่กลั่นมาจากเหล้าวอสก้า (ที่ทำจากเมล็ดข้าว หรือองุ่น) ผสมกับสมุนไพร เช่น ชะเอม , ผักชี , ไม้หอม Warmwood , Fennel , hyssop , Star Anise , เลมอน และน้ำเชื่อม รสขม สีเขียวใส มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 60-85% คิดค้นโดย Dr.Pierre Ordinaire นายแพทย์ชาวฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1789 ในช่วงศตวรรษที่ 19 ชาวฝรั่งเศสโดยเฉพาะพวกศิลปินจิตกรจะนิยมดื่มเหล้าชนิดนี้ในช่วงเวลา Green Hour ช่วงเวลาแห่งความสุขสนุกสนาน (Happy Hour) จึงมีรูปเขียน งานศิลปะที่เกี่ยวกับภาพวาดของเหล้าชนิดนี้ออกมามากด้วยเช่นกัน ต่อมาในปี ค.ศ. 1915 มีผลิตในประเทศสวิสเซอร์แลนด์ และประเทศโปรตุเกส

วิธีดื่มแบบดั้งเดิม จะใส่เหล้าในแก้ว Sherry Glass แล้วเอาน้ำตาลทรายก้อนจุ่มเหล้ามาวางบนช้อนแอปซินท์ (Absinthe Spoon จะเป็นช้อนแบน เจาะรูเหมือนฉลุลายสาม-สี่ช่อง ตามรูปด้านล่าง) วางบนปากแก้ว จากนั้นจุดไฟแล้วปล่อยให้เปลวไฟไหลผ่านรูของช้อนไปเผาเหล้า แล้วจึงคนให้ละลาย อาจจะเติมน้ำเปล่าผสมเพิ่มลงไปด้วย 3 ใน 4 ของแก้ว แล้วคนดื่มกินได้ หรือจะดื่มอีกแบบคือ ใส่น้ำแข็ง 2-3 ก้อนในแก้วร็อค (Rock) เทเหล้าใส่แก้ว ประมาณ 1-2 จิกเกอร์ (25-35 มล.) แล้วเอาช้อนแอปซินท์ วางบนปากแก้ว แล้วเอาน้ำตาลทรายก้อนจุ่มเหล้าจุดไฟแล้ววางบนช้อน เผาจนน้ำตาลละลายเป็นคาราเมล แล้วหยดผ่านรอยฉลุของช้อนลงในแก้ว แล้วเอาช้อนออกเติมน้ำเย็นเพิ่มลงไปประมาณ 3 ใน 4 ของแก้ว ก็ดื่มกินได้ครับ คำเตือนครับ เป็นเหล้าที่ค่อนข้างอันตราย เนื่องจากมีดีกรีแอลกอฮอล์สูงมากครับ ถ้าไม่แน่ใจศักยภาพตัวเอง อย่าไปลองดีกว่าครับ เพราะเมาเร็วมาก และอาจะมีผลที่ทำให้ร่างกายรับไม่ไหว อันตรายถึงชีวิตได้สำหรับผู้ที่ไม่เคยดื่มเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์มาก่อน เมาแล้วสนุก สนุกแล้วควรมีสิติด้วยนะครับ

เช่น ยี่ห้อ Absinth ของ Staroplzonecky (ดีกรี 70% ในทวีปยุโรปตะวันออก จะเขียนแบบไม่มีตัวอักษร e) , Pernod  (ผลิตปี ค.ศ. 1805 ดีกรี 68%) , La Fee Bohemian (ของสาธารณรัฐเชค ผลิตปี ค.ศ. 1920 สีฟ้าเขียว ดีกรี 70% รสเย็นซ่าคล้ายมิ้นท์) , La Fee Parsian (ปารีส ฝรั่งเศส สีเขียวอ่อนใส ดีกรี 68% รสคล้ายลูกอมแฮ็ค ออกเย็นๆ) , La Fee XS (ฝรั่งเศส ดีกรี 68%) , La Fee XS Suisse (สวิสเซอร์แลนด์ ดีกรี 53%) เป็นต้น   บางทีก็จัดแยกออกไปเป็นอีกตระกูลเหล้าหนึ่งด้วย เพราะมีอยู่เยอะมากๆ

Pastis (พาสติส) เป็นเหล้าอนิซ ใช้เหล้าสปิริตพื้นฐานพวกวอสก้ากลั่นผสมกับสมุนไพร  นิยมดื่มกันมากในฝรั่งเศส โดยผสมกับน้ำ ในอัตราส่วน 1:2  เช่น Pastis Consendo , Pastis Prado , Pastis 51 , Ricard เป็นต้น

Pernod (เพอร์นอด) เป็นเหล้าอนิซ รสชาติข่ม เข้มข้น กลั่นจากไวน์ผสมไม้จันทร์หอม และยี่หร่าขม (Absinth) น้ำสีออกเหลืองนิดๆ ดีกรีสูง ประมาณ 40% มีประวัติการผลิตที่ยาวนาน ผสมผสานระหว่าง Star Anise และพืชที่มีกลิ่นหอมต่างๆ เข้าด้วยกัน ผลิตมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1789 โดยนายแพทย์ Pierre Ordinaire เป็นชาวฝรั่งเศสที่ไปทำงานอยู่ที่สวิซเซอร์แลนด์ ได้ทดลองนำเอา Star Anise มากลั่นแล้วแต่งกลิ่นด้วยสมุนไพรต่างๆ ช่วงแรกก็ผลิตขึ้นเพื่อใช้ดื่มภายในครอบครัว และหมู่เพื่อนฝูงเท่านั้น จนเมื่อปี ค.ศ. 1805 นายเฮนรี่ หลุยส์ เพอร์นอต (Henri–Luois Pernod) ลูกบุญธรรมของนายแพทย์ปิแอร์ ได้เปิดโรงกลั่นเหล้า และผลิตเพื่อจำหน่ายในประเทศฝรั่งเศสจนถึงปัจจุบัน เดิมทีเหล้าชนิดนี้ มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์สูงถึง 65-75% เลยทีเดียว แต่เมื่อปี ค.ศ. 1915 รัฐบาลฝรั่งเศสสั่งห้ามผลิต และจำหน่ายเหล้า Pernod เพราะมีส่วนผสม “absinthe” ที่พบว่ามีโทษต่อสุขภาพของผู้ดื่ม ทำให้บริษัท Pernod ต้องปิดกิจการลงไปชั่วคราว หลังจากนั้นผ่านมา 1 ปี เค้าจึงพยามยามปรับปรุงสูตรเหล้าขึนใหม่ โดยตัด absinthe ออกจากส่วนผสม ทำเหล้าเพอร์นอดสามารถกลับมาเป็นที่นิยมดืมกันทั่วโลกได้อีกครั้ง ส่วนกรรมวิธีการผลิตเหล้าชนิดนี้ เริ่มจากนำ Star Anise (เป็นพืชที่มีกลิ่นหอมฉุน เผ็ดหวานในตัว และสารที่มีเฉพาะตัวที่ทำให้มีคุณลักษณะที่โดดเด่น เป็นพืชไม้ยืนต้น แหล่งกำเนิดอยู่ในแถบทะเลจีนใต้ แถบอินโดจีน เช่น ประเทศไทย เวียตนาม ลาว และจีน) มาหมักพร้อมกับยีสต์ และสมุนไพรต่างๆ จะเกิดกระบวนการเปลี่ยนน้ำตาลเป็นแอลกอฮอล์ มีน้ำมันที่ได้จาก Star Anise ออกมาด้วย แล้วกลั่นเป็นเหล้า Anise ที่มีกลิ่นหอม นิยมดื่มผสมกับน้ำเปล่า เมื่อน้ำสัมผัสกับน้ำมันที่สกัดออกมาพร้อมตัวเหล้าจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองขุ่น มีกลิ่นหอมน่าดื่ม นี้ถือเป็นเคล็ดลับเฉพาะของบริษัท Pernod บางทีก็ดื่มผสมกับน้ำผลไม้ หรือเครื่องดื่ม Soft Drink หรือผสมทำค็อกเทล บางคนอาจจะนิยมดื่มหลังทานอาหารก็ได้ ช่วยกลิ่นอาหารพวกที่กลิ่น เช่น อาหารทะเล หรือเนื้อแลมป์ ทำให้ลมหายใจหอมสดชื่น

Raki (เรกิ) เป็นเหล้าอนิซที่กลั่นมาจากเหล้าบรั่นดีผสมกับไวน์ และสมุนไพรต่างๆ กลั่นในถังทองแดง 2 ครั้ง  มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 40-50% รสจะคล้ายกับเหล้า Ouzo จัดเป็นเหล้าประจำชาติของประเทศตุรกี และประเทศเลบานอน เวลาดื่มนิยมดื่มผสมกับน้ำเย็นในสัดส่วนที่เท่ากัน เช่น 1:1 เมื่อผสมกับน้ำ เหล้าเรกิจะเปลี่ยนเป็นสีขาวขุ่นคล้ายสีน้ำนม ในตุรกีจึงเรียกเหล้าเรกิที่ผสมน้ำเย็นนี้ว่า sütü  aslan แปลว่า น้ำนมสิงห์ "Lion's Milk" กลิ่นและนมรสชาดคล้ายกับอมลูกอมแฮ็ค รสเย็นซ่านิดๆ สีขาวคล้ายน้ำนม แรงกำลังดี ทานพร้อมกับอาหารทะเล arugula สด เนยขาวและแตงกวาตุรกี จะน่าลิ่มลองมากยิ่งขึ้น เมื่อดื่มขณะดูระบำหน้าท้องของตุรกีไปด้วย ได้บรรยากาศดีแท้ เช่น ยี่ห้อ Golden Horn , Yeni (ดีกรี 45% สีขาวใส ของตุรกี)

Ricard (ริชาร์ด) เป็นเหล้าอนิซคล้ายกับเหล้าเพอร์นอต ผลิตครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1932 โดยนาย Paul Ricard ที่เมือง Marseille ของประเทศฝรั่งเศส ผลิตขึ้นหลังจากที่ยี่ห้อ Pernod นิยมดื่มกันมาก แต่จะโฆษณาว่า ยี่ห้อนี้ใช่ส่วนผสมวัตถุดิบที่พิถีพิถันมากกว่า จนมีสโลแกนว่า “Ricard , The Real Pastis of Marseille” หลังจากนั้นบริษัทพยายามขยายกิจการ โฆษณาผ่านสื่อต่างๆ จนเริ่มมีชื่อเสียงมากยิ่งขึ้น กลั่นและหมักมาจาก Star Anise ที่ได้มาจากทางตอนเหนือของประเทศเวียดนามที่มีคุณภาพดี , Licorice ที่ช่วยให้เหล้ามีสีสวย กลิ่นหอม และ Root Beer ช่วยให้กลิ่นดีขึ้น นิยมดื่มผสมกับน้ำเปล่า หรือเครื่องดื่ม Soft Drink ปัจจุบันได้รวมกับเหล้ายี่ห้อ Pernod เป็นบริษัทดียวกันแล้ว เรียกว่า PERNOD RICARD ขายแยกแบรนด์กัน และยังผลิตและจำหน่วยเหล้าอื่นอีกด้วย เช่น Chivas Regal , Martell , John Jameson’s , Larios , Wild Turkey เป็นต้น

•  Dessert Wine

เหล้าดิเซิร์ทไวน์ (Dessert  Wine) เป็นเหล้าที่นิยมดื่มพร้อมกับการทานอาหารว่าง จนมักจะเรียกกันว่า “เหล้าไวน์ขนม” ไม่ว่าจะดื่มก่อนหรือหลังทานอาหารก็ได้ โดยจะนำไปแช่เย็นก่อนที่จะดื่ม และยังนิยมดื่มแบบเพียวๆ โดยใส่ในแก้วลิเคียร์ (Liqueur Glass) หรือแก้วชอท (Shot Glass) หรือแก้วคลอเดี้ยน (Cordial Glass) จะได้รสที่หวานนุ่ม กลมกล่อมมากกว่าการดื่มแบบผสม และยังเหมาะสำหรับเป็นเครื่องดื่มลำดับสุดท้ายของมื้ออาหารแทนการดื่มเหล้าหวาน หรือนำไปปรุงอาหารทำเป็นซอสต่างๆ ได้อีกด้วย นิยมดื่มก่อน หรือหลังทานอาหารก็ได้ หรือดื่มแบบแช่เย็น ส่วนใหญ่จะดื่มแบบเพียวๆ โดยใส่ในแก้วลิเคียร์จะได้รสชาดของเหล้าที่นุ่มนวลกลมกล่อมมากกว่าการดื่มแบบผสม และยังนิยมเสิร์ฟเป็นลำดับสุดท้ายของมื้ออาหารด้วย

กำเนิดเหล้าดิเซิร์นไวน์ ส่วนใหญ่เหล้าดิเซิร์ทไวน์ที่มีชื่อเสียง และรสอร่อย จะมีต้นกำเนิดมาจากทวีปยุโรปทางตอนใต้ และผลิตมากในประเทศกรีก , ประเทศสเปน , ประเทศโปรตุเกส , ประเทศฮังการี , ประเทศอิตาลี มีแหล่งผลิตอยู่ที่โปลิเชลล่า ใช้เมล็ดองุ่นอบแห้งมาผลิตได้รสเหล้าที่มีรสหวานปนฝาดเข้มข้น กลิ่นหอม มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ที่ค่อนข้างสูง , ประเทศเยอรมัน มีแหล่งผลิตเหล้าอยู่ที่ เบียเรนอสเลส และทรอเคนเบียเรนอสเลส ในแคว้นมอเซลซาร์รูเวอร์ และไรน์โก , ตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส อยู่ที่แหล่งชุมชนโซแตร์น ที่เมืองชีครงด์ แคว้นบอร์โดซ์ ถือว่าเป็นแหล่งผลิตเหล้าดิเซิร์นไวน์ที่ดีที่สุด และเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก และประเทศสหรัฐอเมริกา มีการออกกฎหมายเพื่อควบคุมเหล้าไวน์ประเภทนี้ไว้ว่า “เหล้าดิเซิร์ทไวน์ จะต้องมีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์อย่างน้อย 14% ตามแบบฉบับการผลิตแบบโบราณ โดยใช้องุ่นสุกงอกเต็มที่มาหมักบ่มตามกรรมวิธีการผลิตแบบเดียวกับเหล้าเทเบิ้ลไวน์ที่มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 12.50% ส่วนใหญ่จะหมักมาจากองุ่น หรือผลไม้ที่ใกล้จะเน่าเสีย จัดเป็นไวน์หางแถว รสคล้ายไวน์ แต่จะมีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์สูงกว่าไวน์ทั่วไป ประมาณ 15-22% มีรสค่อนข้างหวานบ้าง ฝาดอมเปรี้ยวนิดๆ บ้าง หอมกลิ่นสมุนไพร ซึ่งบางครั้งก็ถูกจัดไวน์ในตระกูลไวน์ด้วย จะอยู่ในกลุ่ม ฟอร์ติฟายด์ไวน์ (Fortified Wine) หรือไวน์ที่มีดีกรีสูงกว่าปกติ

คำว่า Fortified Wine  คนสเปนจะเรียกกันว่า Sherry (แชร์รี่) ส่วนคนโปรตุเกส จะเรียกกันว่า Vinho do Porto (วิโน โด พอร์โต้) หรือ Porto (พอร์โต้) หรือ Porto Wine (พอร์โต้ ไวน์) แต่สากลเรียกกันว่า Port (พอร์ท) ซึ่งฟอร์ติฟายด์ไวน์ มักจะมีรสเข้มข้น ออกหวานนิดๆ นิยมเติมเหล้าองุ่นกลั่นผสมลงไปด้วย มีดีกรี 7% แต่ถ้าผสมเหล้าบรั่นดีเข้าไปด้วย จะมีดีกรีเพิ่มขึ้นเป็น 20-25% แล้วค่อยเติมความหวานเข้าไป 

กรรมวิธีการผลิต เหล้าดิเซิร์ทไวน์ เป็นเหล้าไวน์ที่มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์สูงกว่าไวน์ธรรมดาทั่วไป กรรมวิธีการผลิตทำได้โดยนำองุ่นหรือผลไม้ที่สุกงอกเต็มที่จนใกล้จะเน่ามาหมักบ่ม ในช่วงที่หมักบ่มจะเกิดเชื้อราที่เรียกว่า Botrytis Cinerea (มีมากในเถาองุ่น เป็นเชื้อราสีเทา แต่ในทวีปยุโรปจะเรียกว่า Noble Rot เป็นเชื้อราเกรดสูง ที่ช่วยเร่งให้รสชาดของเหล้าดิเซิร์นไวน์อร่อยยิ่งขึ้น) มาหมักผสมกับสมุนไพร แล้วนำไปต้มกลั่นจนได้ปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ที่เพิ่มมากขึ้น และสามารถเก็บไว้ได้นานขึ้นด้วย จากนั้นนำเหล้าที่กลั่นได้นี้ไปเก็บหมักบ่มต่อไว้ในถังไม้โอ๊ก มีการแต่งเติมรส เพื่อเพิ่มความหวาน และกลิ่นให้มากขึ้น                

การแบ่งออกเป็น 2 ชนิดใหญ่ๆ  ได้เแก่

Port (พอร์ท)  เป็นเหล้าองุ่นที่มีดีกรีสูงประมาณ 18-22%  ผลิตมาจากองุ่นแดง Douro Valley ในประเทศโปรตุเกสทางตอนเหนือ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 17, ประเทศสเปน , ประเทศอิตาลี , ประเทศฝรั่งเศส และประเทศกรีก แต่ที่ประเทศสเปน ในเมือง Oporto เหล้าดิเซิร์ทไวน์จะเป็นเหล้าที่มีชื่อเสียงมากกว่า เนื่องจากเป็นเหล้าที่เพิ่มน้ำตาลจากองุ่น Eau-de-vie-de-vin และหมักบ่มเก็บไว้นานถึ ง 2 ปี ก่อนออกมาวางจำหน่าย รสหวาน สีเแดงทับทิมเข้ม หอมกลิ่นผลไม้ เหล้าพอร์ท ได้แก่

• White Port เก็บหมักบ่มไว้ในถังไม้นาน 7 ปี ก่อนบรรจุลงขวด

• Vintage Port (King of Port wine) เก็บไว้นานอย่างน้อย 10 ปี หรือไม่ก็มากกว่า

• Late Bottled Vintage Port : LBV เก็บหมักบ่มไว้ในถังไม้นาน  4-6 ปี และเก็บไว้ในขวดอีก 1 ปี

• Ruby Port สีแดงเข้ม กลิ่นหอมผลไม้ เก็บไว้แล้วแต่ไม่ระบุปี

• Tawny Port คล้ายกับ Ruby Port เก็บหมักบ่มไว้นานในถังไม้โอ๊ก

• Crusted Port

• Wood Port เก็บไว้หลายปีในถังไม้ ก่อนบรรจุลงขวด

เหล้าพอร์ท     มีหลายยี่ห้อ  ได้แก่ Cockburn's จัดอยู่ในประเภท Vintage Port  ที่ผลิตในปี ค.ศ. 1991 ในประเทศโปรตุเกส สีแดงเข้ม มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 20% ,  Commendador , Dow's Port  , Dela Force , Gonzalez , Graham's จัดอยู่ในประเภท LBV Port ที่ผลิตในปี ค.ศ. 1989 ในประเทศโปรตุเกส มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 20% , Graham's Six Grapes จัดอยู่ในประเภท Ruby Port ผลิตในประเทศโปรตุเกส , Old Friend , Old Invalid Port , Old Towny , Quady's  ผลิตในประเทศสหรัฐอเมริกา , Quinta Do Crasto  จัดอยู่ในประเภท  LBV Port ที่ผลิตในปี ค.ศ. 1988 ในประเทศโปรตุเกส มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 19.50% , Sandeman Port , Taylor's 20 year old ผลิตในประเทศโปรตุเกส มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 20% , Very Old Towny Port 

Sherry (แชร์รี่)  เป็นเหล้าองุ่นที่มีดีกรีค่อนข้างสูงประมาณ 15-20% และมีกลิ่นหอม จัดเป็น Fino Sherry ผลิตมาจากองุ่นขาว บริเวณที่มีชื่อว่า Jerez de La Frontera  , Puerto de Santa Maria และ Scanlucar de Barrameda ณ.เมืองแอนดาลูเซีย (Andalusia ของประเทศสเปนทางตอนใต้ ประมาณ 70% จะเป็นเหล้าองุ่นที่ผลิตที่  Jerez และเหล้าชนิดนี้นิยมเก็บไว้นานประมาณ 10-15 ปี จนมีรสชาดดีกลมกล่อม กลิ่นหอมละเมียดละไม น่าดื่มมากขึ้น นิยมดื่มก่อนหรือหลังอาหารก็ได้ จัดเป็นเหล้า Mediterranean Wine มีรสฝาด สีเหลืองอ่อนใส

เหล้าแชร์รี่    มีหลายยี่ห้อ  ได้แก่ Amontillado มีรสฝาดปานกลาง สีเหลืองอำพัน มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 18-25% , Bristol Cream (Harveys Bristol Cream)  สีน้ำตาลอมเหลือง มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 17.50% , Cream Sherry  เหล้าแชร์รี่ที่กลั่นมาจากองุ่น Pedro Ximinez หรือ Muscatel ผสมน้ำเชื่อม รสหวานมาก สีน้ำตาลเข้ม คล้ายเหล้า Oloroso , Dry Don , Dry Fly , Dry Sack ผลิตในประเทศสเปน มีรสฝาดปานกลาง (Medium Dry) มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 15% , Emva Cream ที่ผลิตในประเทศอังกฤษ มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 15% , Malaga  ถ้าเป็น Dulce on the Label  จะมีรสหวานมากๆ และถ้าเป็น On the other Hand  ก็จะมีรสฝาด นิยมดื่มหลังทานอาหาร ผลิตในประเทศสเปน มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 17% , Manzanilla  ใช้องุ่นจากบริเวณ  Sanlucar de Barrameda  ในประเทศสเปน มีรสร้อนแรงปมรสขม กลิ่นหอมฉุนสดชื่น สีขาวเหลืองใส มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 15-16% , Oloroso (Raya) กลั่นมาจากวอทนัท รสนุ่ม กลิ่นหอม มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 18-24% สีน้ำตาลออกดำ , Sandeman Sherry  , Tio Pepe' กลั่นและหมักบ่มมาจากไวน์ขาว สีขาวออกเหลืองอ่อน มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 15% บนฉลากขวดจะมีคำว่า "Fino"

นอกจากนี้ยังมีเหล้า Dessert Wine ตัวอื่นๆ อีก เช่น

Madeira (มาเดียร่า) มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 17-18% รสฝาด สีน้ำตาลแดงออกเข้ม Madeira  เป็นชื่อเกาะในแถบมหาสมุทรแอตแลนติก ในหมู่เกาะ Eponymous ของประเทศโปรตุเกส ใกล้กับฝั่งทะเลทางตอนเหนือของทวีปแอฟริกา (เกาะมาเดียร่าเป็นเกาะที่เกิดมาจากการระเบิดของภูเขาไฟ) ส่วนใหญ่ไวน์ที่ส่งไปขายที่อินเดียตะวันออก นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมามักจะผ่านที่ท่าเรือของเกาะมาเดียร่าก่อน ทำให้เกาะแห่งนี้เป็นเมืองท่าที่สำคัญในการค้าขายไวน์ในสมัยนั้น จากทวีปยุโรปทางตอนเหนือไปถึงทวีปแอฟริกา และทวีปอินเดีย หลังจากนั้นในศตวรรษที่ 19 ก็มีการผลิตไวน์ชนิดนี้ขึ้นที่เกาะแห่งนี้ และเรียกชื่อเหล้าตามชื่อเกาะ ส่งออกขายไปทั่วโลก  เหล้ามาเดียร่าจะกลั่นมาจากองุ่น 4 พันธุ์ด้วยกัน ได้แก่

- องุ่นพันธุ์ Sercial (เซอร์เชียล) สีเหลืองอ่อน รสฝาดอมเปรี้ยวนำ

- องุ่นพันธุ์ Verdelho (เวอเดโล) รสหวานปนเปรี้ยว

- องุ่นพันธุ์ Bual (บูล) รสเข้มข้นออกหวานปานกลาง กลิ่นคล้ายขี้เถ้าภูเขาไฟ

- องุ่นพันธุ์ Malvasia or Malmsey (มาเวเซีย) รสหวาน นุ่มนวล เข้มข้น มีกลิ่นขี้เถ้าภูเขาไฟปนกลิ่นเถาองุ่น

วิธีผลิตเหล้ามาเดียร่า คือจะนำเอาองุ่นสุกมากๆ มาคั้นน้ำ และหมักคล้ายไวน์ จากนั้นจะเติมแอลกอฮอล์เพิ่มลงไป เพื่อให้มีดีกรีสูงมากขึ้น กลั่นออกมาแล้วเก็บหมักบ่มในถังไม้โอ๊กขนาดใหญ่ โดยบ่มแบบ Maderisation ในพื้นที่ที่เรียกว่า Estufas ซึ่งเป็นพื้นที่ ที่มีแสงแดดจัดตามธรรมชาติ ช่วยให้เหล้าเกิดการทำปฏิกิริยาสนดาป มีรส สี กลิ่น คล้ายกับเหล้าพอร์ท  แล้วบ่มต่อในโรงเก็บหมักบ่มเหล้าที่เรียกว่า Canteiros ทำให้เหล้ามีคุณภาพดีขึ้น ช่วยเพิ่มความร้อนในการหมักบ่มมากขึ้น แล้วจึงเหล้ามาปรุงแต่งผสมกันอีกครั้ง เหล้ามาเดียร่าส่วนใหญ่จะผลิตออกมาจำหน่ายในรูปแบบ Vintage Madeira ที่หมักบ่มในถังไม้นานกว่า 20 ปี และอาจจะผสมกับเหล้าที่หมักบ่มไว้ 3 , 5 , 10 หรือมากกว่า 15 ปีด้วย ที่ฉลากเหล้ามักจะเขียนไว้ว่า "Harvest" และ "Garrafeira" หมายถึงเหล้าที่ผลิตจากปีพิเศษ ซึ่งหมักบ่มน้อยกว่าแบบ Vintage แต่ถ้าเห็นที่ฉลากเหล้าเขียนไว้ว่า "Rainwater" หมายถึงเหล้าที่ส่งไปขายเฉพาะในอเมริกาเท่านั้น เนื่องมาจาก ในช่วงแรกที่ส่งไปขายที่เมือง Savannah ในรัฐจอร์เจีย จะขนส่งกันทางเรือ ระหว่างทางเกิดฝนตกหนัก ทำให้ถังบรรจุเหล้าเปียกไปหมด มีผลทำให้เหล้าเสียชาติไปบ้าง แต่กลับเป็นที่นิยมชมชอบของผู้คนที่นี่ หลังจากนั้นการที่จะส่งเหล้าไปขายที่นี้ จึงมีการปรับการผลิตใหม่ โดยนำถังเหล้าไปหมักบ่มไว้ในที่กลางแจ้ง ทำให้ได้รสชาติตามที่ต้องการ ซึ่งมักจะทำมาจากองุ่นพันธุ์เวอเดโล (Verdelho) 

เหล้ามาเดียร่า    มีหลายยี่ห้อ  ได้แก่ Rich Malmsey เก็บไว้ในถังไม้โอ๊กนาน 5 ปี รสหวาน สีน้ำตาลแดง มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 17.50% ผลิตจากหมู่เกาะมาเดียร่าในประเทศโปรตุเกส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1811 , Sercial เก็บไว้ในถังไม้โอ๊กนาน 5 ปี สีเหลือง มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 17.50% ผลิตในประเทศโปรตุเกส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1745 , Verdelho  เก็บไว้ในถังไม้โอ๊กนาน 5 ปี รสฝาดปานกลางออกหวาน สีขาวออกเหลือง

Marsala (มาร์ซารา)  มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 17-19% ซึ่ง Marsala เป็นชื่อของเมืองในทวีปยุโรปทางตอนใต้ เป็นที่รู้จักของผู้คนโดยทั่วไป โดยพ่อค้าไวน์ที่ชื่อนาย John Woodhouse ช่วงปี ค.ศ. 1773 และเหล้าไวน์ชนิดนี้เป็นเหล้าที่เลียนแบบมาจากเหล้าแชร์รี่ เหล้ามาเดียร่า โดยกลั่นมาจากองุ่นขาวพันธุ์ Grillo , Inzolia และ Catarratto ผสมน้ำเชื่อม รสฝาด สีเหล้าเป็นสีน้ำตาลใสออกเหลืองอ่อน

เหล้ามาร์ซารา   มีหลายยี่ห้อ  ได้แก่ Curatolo Arini รสฝาด มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 17% ผลิตในประเทศอิตาลี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1875 , Superiore Doice  มีรสหวานนุ่ม มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 18% ผลิตในประเทศอิตาลี  , Superiore Riserva  เก็บไว้นาน 4 ปี มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ  18% ผลิตในประเทศอิตาลี  , Superiore Secco มีรสฝาด มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ  18% ผลิตในประเทศอิตาลี  , Terre Arse  มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 19% ผลิตในประเทศอิตาลี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1883

Muscat & Moscatel (มูสเคท & มูสคาเดท) มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 15-18% รสออกหวานหน่อยๆ สีเหล้าเป็นสีเหลืองอ่อนใส แต่ถ้ามาจากอิตาลี บ้างก็เรียกว่า Moscato (มูสคาโต้)

เหล้ามูสเคท & มูสคาเดท    มีหลายยี่ห้อ  ได้แก่   Australian Liqueur Muscats รสหวาน ผลิตที่ Rutherglen ในรัฐวิกตอเรีย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศออสเตรเรีย , Jerepigo รสหวานมาก คล้ายกับเหล้า Moscatel de Valencia  มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ  17.50% ผลิตในประเทศแอฟริกาใต้ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1979 , Moscatel de Valencia รสหวาน มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 15% ผลิตรอบๆ เมือง Anlencia ในประเทศฝรั่งเศส ใกล้กับทางทิศตะวันออกของประเทศสเปน เรียกเหล้าชนิดนี้ว่าเป็น Vin de Liqueur  , Muscat de Beaumes de Venise (Domaine de Coyeux) มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 15% ผลิตในประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 , Setubal Moscatel  เก็บไว้นานถึง 20 ปี มีรสหวาน มีปริมาณดีกรีแอลกอฮอล์ประมาณ 18% ผลิตที่  Setubal Peninsula ทางทิศตะวันตกของประเทศโปรตุเกส และทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของ Lisbon ตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 คล้ายกับเหล้า Vin Doux Naturels ของประเทศฝรั่งเศส , Vin Doux Naturel Muscats  รสหวานธรรมชาติ ผลิตในประเทศฝรั่งเศสทางตอนใต้ จะผลิตคล้ายกับเหล้าพอร์ท

           :::::::::::::::::::::::::::::::::::::CocktailThai.com:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

  เรียนทฤษฎีเหล้า สมัครได้

สนใจสมัครเรียนได้ครับ

   คอร์สเรียนภาคทฤษฎีเหล้า                                                    ( เรียน 2 ครั้ง )       900 บาท
    เรียนประวัติเครื่องดื่มค็อกเทล 
    เรียนความรู้เกี่ยวกับเหล้า และการแบ่งแยกประเภทเหล้า  
    เรียนการผลิตประวัติความเป็นมา เหล้าที่ใช้แทนกันได้ 
    เรียนรูปแบบการจัดบาร์ การคิดคำนวณต้นทุนสำหรับเปิดร้าน แหล่งซื้อเหล้า การเช็คสต็อก

    แจกตำราเรียนทฤษฎี 1 เล่ม 

ติดต่อสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม

K.เอ๋

Tel. :       08-9893-7614 , 0-2691-0515

e-Mail :   a8siripun@yahoo.com